نقش معلم در عصر هوش مصنوعی: از انتقال دانش تا مربی گری یادگیری

با پیشرفت چشمگیر فناوری های هوش مصنوعی و گسترش ابزارهای دیجیتال در آموزش، نقش معلم به طور بنیادین در حال تغییر است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل نقش جدید معلمان در عصر هوش مصنوعی و تبیین نحوه گذار آن ها از انتقال دهنده صرف دانش به مربی یادگیری طراحی شده است. روش پژوهش توصیفی–پیمایشی است و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته، از ۳۰۰ معلم مجموعه مدارس دانشگاه اصفهان گردآوری و با استفاده از تحلیل های آماری توصیفی و استنباطی بررسی شده است. نتایج نشان می دهد معلمان از آگاهی و نگرش مثبت نسبت به فناوری های هوش مصنوعی برخوردارند و بیشترین کاربرد این فناوری ها در سیستم های ارزیابی خودکار، ابزارهای یادگیری تطبیقی و چت بات های آموزشی مشاهده می شود. یافته ها همچنین نشان می دهد که نقش معلم در محیط های یادگیری دیجیتال به طور مشخص به سمت تسهیل گری یادگیری، مربیگری مهارت های تفکر انتقادی و خلاقیت و هدایت تعامل دیجیتال دانش آموزان تغییر یافته است. با وجود این، استفاده عملی از سامانه های تحلیل داده های یادگیری نیازمند توانمندسازی حرفه ای و آموزش هدفمند است. نتایج پژوهش بر اهمیت بازتعریف نقش معلم، توسعه مهارت های دیجیتال و تفکر محاسباتی و توانمندسازی برای بهره گیری موثر از فناوری های هوشمند تاکید دارد. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود دوره های آموزشی تخصصی، توسعه ابزارهای هوشمند و چارچوب روشن نقش های کلیدی معلمان در مدارس هوشمند طراحی و اجرا شود. این مطالعه می تواند راهنمای مدیران و سیاست گذاران آموزشی برای ارتقای کیفیت یادگیری و تربیت معلمان هوشمند در عصر دیجیتال باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، معلم هوشمند ، آموزش دیجیتال ، مربی گری یادگیری ، مدارس هوشمند