بررسی رابطه میان خود پنداره و هویت ملی با میانجی گری شیوه استفاده از فضای مجازی اجتماعی در دختران متوسطه دوم ناحیه هفت مشهد

این پژوهش با هدف تبیین مدل رابطه ی میان خودپنداره و هویت ملی با نقش میانجی شیوه استفاده از فضای مجازی اجتماعی در میان ۳۲۵ دانش آموز دختر دوره متوسطه دوم انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. نتایج مدل نشان داد که خودپنداره، به عنوان یک متغیر درون زای روان شناختی، بر هویت ملی تاثیر مستقیم و مثبت دارد (β=۰.۳۵، P<۰.۰۰۱). همچنین، خودپنداره به طور معناداری بر شیوه استفاده از فضای مجازی اثر می گذارد؛ به گونه ای که بر استفاده مثبت تاثیر مستقیم و قوی (β=۰.۵۲) و بر استفاده منفی تاثیر معکوس و معنادار (β=۰.۲۸-) دارد. تحلیل مدل ساختاری، تاثیر معکوس و قوی استفاده منفی (β=۰.۵۱-) بر تضعیف هویت ملی را تایید کرد، در حالی که استفاده مثبت، تقویت کننده هویت ملی (β=۰.۴۰) است.

کلیدواژه ها:

خود پنداره ، هویت ملی ، شیوه استفاده از فضای مجازی اجتماعی ، مدل سازی معادلات ساختاری ، دانش آموزان