بررسی خودتنظیمی تحصیلی با شادکامی در بین دانش آموزان پسر متوسطه اول شهرستان بابل

پژوهش حاضر با هدف بررسی خودتنظیمی تحصیلی با شادکامی در بین دانش آموزان پسر متوسطه اول شهرستان بابل طرح ریزی و انجام شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهرستان بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ می باشد که تعداد ۹۴۳۸ نفر می باشد که تعداد ۳۷۰ نفر از بین آنها به عنوان نمونه آماری به صورت تصادفی ساده انتخاب و مورد نظرسنجی قرار گرفتند. ابزار نظرسنجی پرسشنامه بوده که شامل پرسشنامه های خودتنظیمی بوفارد (۱۹۹۵) ضریب پایایی پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد بر اساس آلفای کرونباخ ۷۱/۰ به دست آمده است و پرسشنامه شادکامی آکسفورد آرجیل و همکاران (۱۹۸۹) علیپور و نوربالا (۲۰۰۷) پایایی پرسشنامه شادکامی آکسفورد را با استفاده از روش آلفای کرونباخ ۹۲/۰ گزارش کرده اند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۱۸ و Amos ۲۳ انجام شد. یافته ها نشان می دهد خودتنظیمی تحصیلی با شادکامی دانش آموزان دارای تاثیر معناداری می باشد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی تحصیلی ، شادکامی ، دانش آموزان