شناسایی عوامل دوستی بین بازیکنان تیم های بسکتبال و بررسی تاثیر رابطه دوستی در فضای تیمی و عملکرد بازیکنان

تحقیق حاضر با هدف شناسایی عوامل دوستی بین بازیکنان تیم های بسکتبال و بررسی تاثیر رابطه دوستی در فضای تیمی و عملکرد بازیکنان انجام گرفته است. این مطالعه از نوع پژوهش های کیفی از نوع گراندد تئوری با شیوه اکتشافی است. جامعه آماری اول اساتید مدیریت ورزشی، ورزشکاران، مربیان و داوران و مدیران باشگاه ها بودند که به صورت هدفمند(گلوله برفی) برای مصاحبه های کیفی در موضوع پژوهش انتخاب گردیدند. جامعه آماری دوم شامل کلیه بازیکنان لیگ برتر بسکتبال ایران به تعداد ۱۶۸ نفر بودکه از طریق روش نمونه گیری کل شمار پرسشنامه در بین همه آن ها توزیع شد و در نهایت ۱۳۰ بازیکن در تحقیق حاضر شرکت نمودند. برای بخش کمی پرسشنامه ای طراحی شد؛ این پرسشنامه مستخرج از بخش کیفی بود. برای تجزیه وتحلیل داده های کیفی از روش نظریه پردازی داده بنیاد استفاده شد و در تحلیل کمی با استفاده از مدل معادلات ساختاری در نرم افزار AMOS۲۴ داده های گردآوری شده تجزیه تحلیل شدند. یافته ها حاکی از توسعه فرهنگ و هنجار تیمی بود. در نهایت، مشخص شد که فرهنگ و هنجار تیمی و جامعه پذیری در رابطه بین کیفیت دوستی و عملکرد فردی-اجتماعی و عملکرد تیمی-باشگاهی دارای نقش میانجی می باشند. تحلیل مصاحبه های کیفی منجر به شناسایی شش مقوله شرایط علی، پدیده محوری، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها شدو براساس تحلیل کمی براساس مدل معادلات ساختاری می توان گفت عوامل شکل گیری و توسعه ارزش دوستی شامل مهارت اجتماعی، همدلی شناختی و عاطفی، ویژگی های شخصیتی و خوش خلقی می باشد.

کلیدواژه ها:

انسجام تیمی