تاثیر پیش تیمار زیستی با کنسرسیوم باکتری های محرک رشد بر جوانه زنی و رشد اولیه گندم حساس رقم قدس تحت تنش شوری در شرایط آزمایشگاهی

شوری خاک با به خطر انداختن مراحل حیاتی جوانه زنی و استقرار گیاهچه، پتانسیل تولید ارقام پرمحصول اما حساس نظیرگندم را به شدت محدود می سازد. این پژوهش با هدف ارزیابی پتانسیل محافظتی پیش تیمار زیستی بذر با باکتری های محرک رشد گیاه (PGPR) به صورت منفرد و ترکیبی، برای بهبود جوانه زنی و رشد اولیه گندم رقم حساس قدس تحت تنش شوری طراحی و اجرا گردید. بدین منظور، یک مطالعه آزمایشگاهی به صورت فاکتوریل اجرا شد که در آن بذور گندم با هشت تیمار باکتریایی (شاهد، تلقیح منفرد و ترکیبی از سه جدایه Azospirillum، Azotobacter و Pseudomonas) پیش تیمار و سپس تحت سه سطح شوری (صفر، ۶ و ۱۴ دسی زیمنس بر متر) قرار گرفتند و شاخص های کلیدی جوانه زنی، صفات مورفولوژیک و تجمع زیست توده ارزیابی گردید. نتایج پس از دو هفته نشان داد که در شرایط شوری شدید (۱۴ دسی زیمنس بر متر)، در حالی که رشد در شاهد رشد بسیار محدودی داشت ، پیش تیمار با کنسرسیوم سه گانه باکتریایی منجر به بهبود چشمگیر و همه جانبه ای شد؛ به طوری که این تیمار در مقایسه با شاهد تحت تنش، شاخص بنیه گیاهچه را ۲/٪۳۲، سرعت جوانه زنی را ۴۲/٪۲۰، طول ساقه چه و ریشه چه را به ترتیب ۵۱/٪۴۰ و ۱۴/٪۳۸ و وزن خشک ریشه را ۳۲/٪۲۶ افزایش داد. نکته قابل توجه، عملکرد منحصربه فرد تلقیح منفرد با سودوموناس در حفظ بالاترین نسبت وزن خشک ریشه به ساقه تحت تنش شدید بود. این یافته ها پتانسیل استفاده از کنسرسیوم های میکروبی را به عنوان یک عامل بهبوددهنده زیستی برای افزایش مقاومت و تضمین استقرار محصولات در اکوسیستم های کشاورزی تحت تاثیر شوری، برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

الگوی تخصیص زیست توده ، تنش شوری ، تیمار ترکیبی ، سودوموناس ، شاخص بنیه گیاهچه