اثر مدیریت خاکورزی و حاصلخیزکننده های خاک بر عملکرد و کارایی مصرف عناصر غذایی در ذرت

این پژوهش با هدف بررسی اثر مدیریت خاک ورزی و مصرف کود بر کارایی های نیتروژن، فسفر و پتاسیم در ذرت انجام شد. به منظور بررسی کارایی مصرف منابع پرمصرف ازجمله نیتروژن، فسفر و پتاسیم ناشی از انواع مدیریت خاک ورزی و کودی در کشت ذرت، آزمایشی در سال های زراعی 96-1395 و 95-1394 اجرا شد. فاکتور اصلی سه سطح خاک ورزی شامل خاک ورزی حداقل (یک نوبت دیسک و فاروئر) و خاک ورزی متداول (گاو آهن برگردان دار + یک نوبت دیسک و فاروئر) و خاک ورزی فشرده (دو نوبت خاک ورزی عمود برهم و دو نوبت دیسک و فاروئر) و فاکتور فرعی سه سطح نیتروژن صفر، 200، 400 کیلوگرم اوره در هکتار بود. به همه کرت ها 250 و 100 کیلوگرم سوپر فسفات و سولفات پتاسیم در هکتار به صورت یکسان اضافه گردید. نتایج نشان داد در سال اول و در سیستم خاک ورزی حداقل، بیشترین عملکرد دانه با 2/8009 کیلوگرم در هکتار با بیشترین بهره وری نیتروژن به مقدار 4/29 کیلوگرم دانه بر کیلوگرم نیتروژن حاصل شد. در سال دوم و در تیمارهای خاک ورزی فشرده و مرسوم بهره وری نیتروژن بیشتری نسبت به سال اول حاصل شد. اجرای خاک ورزی حداقل باعث افزایش عملکرد و اجزای عملکرد و بهره وری عناصر غذایی نسبت به سیستم خاک ورزی فشرده شد و این برتری در بعضی صفات نسبت به خاک ورزی متداول نیز مشاهده شد. نتایج نشان داد ، اجرای خاک ورزی حداقل نسبت به سیستم فشرده موجب افزایش عملکرد گیاه می شود، علاوه بر آن، کارایی مصرف هر سه نوع کود نیتروژن، فسفر و پتاسیم را نیز افزایش می دهد. ترکیب کودی حاوی نیتروژن به میزان نصف مقدار توصیه شده منطقه نیز تاثیر مثبتی بر افزایش کارایی هر سه نوع کود و بهبود شاخص های زیست محیطی نیتروژن داشت. بنابراین، می توان اظهار داشت که اجرای خاک ورزی حداقل به بهبود جذب عناصر پرمصرف منجر شد و در نتیجه باعث افزایش بهره وری این عناصر می شود. کاربرد خاک ورزی حداقل موجب افزایش عملکرد از طریق بهبود بهره وری عناصر غذایی می شود.

کلیدواژه ها:

fertilizer ، tillage ، corn ، nitrogen ، potassium