مروری بر تئوری های ساختار سرمایه

روش های تامین مالی برای تداوم فعالیت و اجرای پروژه های سودآور در فرآیند رشد شرکت بسیار موثرند و موجب ادامه حیات شرکت ها در بازارهای رقابتی می شوند. تامین مالی به روش های مختلف کوتاه مدت و بلندمدت صورت می گیرد و شرکت ها می توانند منابع مالی خود را از داخل شرکت برای نمونه از محل سود انباشته یا خارج از شرکت از طریق انتشار سهام یا بدهی تامین کنند. ساختار سرمایه شامل بدهی های کوتاه مدت، بدهی های بلندمدت و حقوق صاحبان سهام است که شرکت به وسیله آن ها به تامین مالی دارایی های خود می پردازد و شامل اقلام سمت چپ ترازنامه می شود. افزایش ارزش شرکت نیز مستلزم به کارگیری بهینه منابع در جهت کسب بازده و ریسک متناسب است. هدف اصلی شرکت ها افزایش ارزش شرکت و حداکثر نمودن ثروت سهامداران است و بدین منظور از روش هایی استفاده می کنند که آن ها را در رسیدن به این مهم یاری کند. متاسفانه، اجماع در مورد اینکه ساختار سرمایه بهینه چیست، در میان محققان کم است. با این حال، ترکیب ادبیات ساختار سرمایه و در صورت، امکان ارتباط این ادبیات با شواهد تجربی شناخته شده است. این مقاله به مروری بر نظریه های موجود در زمینه ی ساختار سرمایه پرداخته است. نظریه های ساختار سرمایه به دو بخش کلی نظریه های سنتی و نوین تقسیم می شوند. به طور کلی کانون توجه همه این نظریه ها به تاثیر نوع منبع تامین مالی بر ارزش شرکت برمی گردد.

کلیدواژه ها:

ساختار ، سرمایه ، ارزش ، شرکت ، تامین ، مالی ، بدهی ، نظریه های سنتی و نوین