تاثیر امور مالی دیجیتال بر شکاف درآمد شهری روستایی نقش واسطهای تحول ساختاری اشتغال

تاثیر تامین مالی دیجیتال بر نابرابری درآمد میان مناطق شهری و روستایی توجه فزاینده ای را در پژوهش های اقتصادی و سیاست گذاری به خود جلب کرده است. این مطالعه بر نقش واسطه ای تحول ساختاری اشتغال تمرکز دارد که می تواند بینش های تازه ای برای رفع عدم تعادل توسعه منطقه ای و دستیابی به رفاه مشترک فراهم آورد. با استفاده از داده های تابلویی استانی طی سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ مدل اثرات ثابت برای آزمون رابطه یکپارچه میان سه متغیر اصلی به کار گرفته شده است. یافته ها نشان می دهد: (۱) توسعه تامین مالی دیجیتال به طور معناداری شکاف درآمد شهری روستایی را کاهش می دهد؛ به گونه ای که با افزایش ۱ درصدی شاخص مالی دیجیتال شکاف درآمد روستایی-شهری حدود ۳۴ درصد کاهش یافته است. این نتیجه پس از در نظر گرفتن مسئله درون زایی و اجرای مجموعه ای از آزمون های پایداری همچنان برقرار است. (۲) تجزیه و تحلیل مکانیسم نشان می دهد که تامین مالی دیجیتال از طریق تحول ساختاری اشتغال می تواند شکاف درآمد شهری روستایی را کاهش دهد. (۳) نتایج تحلیل ناهمگونی منطقه ای نیز بیانگر آن است که اثر کاهشی تامین مالی دیجیتال بر شکاف درآمد شهری روستایی در مناطق با درجه بالاتر بازارگرایی و در نواحی شمالی قوی تر است. این نتایج می تواند راهنمای سیاستی ارزشمندی برای دولت در زمینه تدوین راهبردهای توسعه مالی دیجیتال در مناطق روستایی باشد و از این طریق به کاهش نابرابری های منطقه ای و تسریع رشد اقتصادی پایدار یاری رساند. در عین حال، دولت باید بر هدایت تحول ساختار اشتغال روستایی تمرکز کند تا سازوکار اثرگذاری مالی دیجیتال بر کاهش شکاف درآمد شهری و روستایی به طور موثرتری محقق شود.

کلیدواژه ها:

تامین مالی دیجیتال ، شکاف درآمد شهری و روستایی ، تحول ساختاری اشتغال ، عدم تعادل توسعه منطقه ای ، توسعه اقتصادی پایدار