اثربخشی بسته آموزشی خودیاری بر تنظیم هیجان و انعطاف پذیری شناختی نوجوانان خانواده های ترکیبی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 38

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_COUN-24-95_003

تاریخ نمایه سازی: 19 بهمن 1404

چکیده مقاله:

هدف: خانواده های ترکیبی به دلیل ساختار متفاوت و چالش های ارتباطی خاص، می توانند زمینه ساز فشارهای هیجانی و شناختی در نوجوانان باشند. آموزش های خودیاری با تقویت مهارت های تنظیم هیجان و انعطاف پذیری شناختی، می تواند به سازگاری بهتر این نوجوانان با شرایط جدید خانوادگی کمک کند لذا پژوهش حاضر با هدف اثربخشی بسته آموزشی خودیاری بر تنظیم هیجان و انعطاف پذیری شناختی نوجوانان خانواده های ترکیبی انجام شد. روش: این پژوهش از روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۲۰ نوجوان دختر مقطع متوسطه دوم شهر یزد در خانواده های ترکیبی در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند که از میان آنان، بر اساس معیارهای ورود (نوجوانان دختر خانواده های ترکیبی شهر یزد؛ گذشت حداقل یک سال از تشکیل خانواده ی جدید؛ تحصیل در مقطع متوسطه ی اول و دوم، کسب نمره پایین در آزمون های تنظیم هیجان و انعطاف پذیری شناختی و همچنین تمایل و رضایت آگاهانه والدین ونوجوان برای شرکت در پژوهش)، ۴۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و گواه (۲۰ نفر) گمارده شدند. برای جمع آوری داده ها از  پرسشنامه تنظیم هیجان گراتز روئمر و پرسشنامه  انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال استفاده شد. برای گروه آزمایش آموزش خودیاری در ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای اجرا شد و داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس چند متغیره، تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مداخله بسته آموزشی خودیاری منجر به افزایش معنادار تنظیم هیجان (۰۵/۰ p <، ۳۰/۶۰ = F) و انعطاف پذیری شناختی (۰۵/۰ p <، ۰۵/۵۵ = F) در نوجوانان گروه آزمایش شد، در حالی که گروه کنترل تغییر قابل توجهی در این متغیرها نشان ندادند. نتایج: نتاشج نشان داد که آموزش خودیاری می تواند در تقویت مهارت های خودمدیریتی و سازگاری شناختی وهیجانی نوجوانان خانواده های ترکیبی موثر باشد.

نویسندگان

رضوان امین الرعایا

PhD Candidate in Counseling, Department of Psychology and counseling, Ya.c., Islamic Azad University, Yazd, Iran. rezvan.aminalroaya@iau.ac.ir

حسن زارعی مجمودآبادی

Associate professor Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Yazd University, Yazd, Iran zareei_h@yazd.ac.ir

ماریه دهقان منشادی

Assistant Professor Department of Psychology and counseling, Ya.c., Islamic Azad University, Yazd, Iran. marieh.dehghanmanshadi@iau.ac.ir

فهیمه دهقانی

Associate Professor Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Yazd University, Yazd, Iran f.dehghani@yazd.ac.ir

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :