رابطه پریشانی روانی و نشانگان شناختی-توجهی مادران با سازگاری روانی نوجوانان مبتلا به سرطان در دوره کووید- ۱۹(نقش میانجی تنظیم هیجان): یک مطالعه توصیفی

زمینه و هدف: ویژگی های روان شناختی، هیجانی و شناختی مادر بر روی سازگاری روانی نوجوانان با سرطان تاثیر می گذارند. پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه پریشانی روانی و نشانگان شناختی-توجهی مادران با سازگاری روانی نوجوانان مبتلا به سرطان با نقش میانجی تنظیم هیجان انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری نوجوانان تحت درمان سرطان و مادران آنان در ۵ ماه اول سال ۱۴۰۱ در شهر تهران بودند. تعداد ۱۲۲ شرکت کننده به روش نمونه گیری داوطلبانه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسش نامه های سازگاری روانی-اجتماعی با بیماری Derogatis (۱۹۸۶)، پریشانی روانی Kessler و همکاران (۲۰۰۳)، نشانگان شناختی-توجهی Veles و همکاران (۲۰۰۹) و تنظیم هیجان Garnefski و Kraaij (۲۰۰۶) جمع آوری و با آزمون های ضریب همبستگی Pearson، تحلیل رگرسیون به شیوه سلسله مراتبی و آزمون Sobel تحلیل شدند. یافته ها: پریشانی روانی با ضریب ۴۸۶/۰-، نشانگان شناختی-توجهی با ضریب ۵۱۱/۰-، تنظیم هیجان مثبت و منفی با ضریب ۴۷۵/۰ و ۴۳۱/۰- با سازگاری روانی رابطه معنادار داشتند (۰۰۱/۰P<). تنظیم هیجان مثبت و منفی مادران در رابطه پریشانی روانی با سازگاری روانی با ضریب ۴۴۵/۰و ۴۶۱/۰- و در رابطه نشانگان شناختی-توجهی با سازگاری روانی ۵۳۳/۰ و ۴۷۳/۰- نقش میانجی معنادار داشت (۰۰۱/۰P<). نتیجه گیری: تنظیم هیجان مثبت و منفی مادران در رابطه پریشانی روانی و نشانگان شناختی-توجهی آنان با سازگاری روانی نوجوانان با سرطان نقش میانجی دارند. به منظور افزایش سازگاری روانی نوجوانان با بیماری سرطان پیشنهاد می شود پزشکان و پرستاران به نقش پریشانی روانی و نشانگان شناختی-توجهی مادران توجه کنند و مادران را در به­کارگیری تنظیم هیجان مثبت تشویق نمایند. واژه های کلیدی: پریشانی، نشانگان شناختی، سازگاری، سرطان، کووید-۱۹، هیجان

کلیدواژه ها:

Distress ، Cognitive syndrome ، Adjustment ، Cancer ، COVID-۱۹ ، Emotion ، پریشانی ، نشانگان شناختی ، سازگاری ، سرطان ، کووید-۱۹ ، هیجان