تبیین برنامه ریزی فضاهای شهری دوستدار سالمند (نمونه موردی: محله هزار جریب)

از گذشته تا کنون قشر سالمندان بخش حساس و آسیب پذیر هر جامعه ای را به خود اختصاص میدهد، که میبایست موردتوجه مسئولان شهری قرار گیرد تا بهترین شرایط از نظر رفاهی و اجتماعی برای آنها در محیط زندگیشان فراهم گردد. هدف از انجام این پژوهش ارزیابی فضاهای شهری محله هزار جریب بر مبنای شاخصهای شهر دوستدار سالمند در راستای برنامه ریزی جهت برطرف کردن نیازهای سالمندان این محله میباشد. بدین منظور شاخصهای شهر دوستدار سالمند که توسط سازمان بهداشت جهانی در ۸ مولفه ی فضای باز و ساختمانها، مسکن حمل و نقل، مشارکت اجتماعی احترام و شمول،اجتماعی مشارکت مدنی و اشتغال، ارتباطات و اطلاعات و خدمات سلامت تقسیم میشود که مورد بررسی قرار گرفته اند این مقاله با توجه به ماهیت،روش کمی و از لحاظ هدف کاربردی و از دسته تحقیقات توصیفی-تحلیلی میباشد که در آن از دو روش اسنادی کتابخانه،ای میدانی و پیمایشی به گردآوری داده ها پرداخته شده است. جامعه آماری پژوهش شهروندان ۶۰ سال و بالاتر محله هزار جریب اصفهان میباشد؛ بدین منظور از طریق روش نمونه گیری تصادفی و با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه مشخص شد و تعداد ۳۴۶ پرسشنامه در اختیار شهروندان قرار گرفت. سپس با استفاده از ابزار spss اطلاعات از پرسشنامه ها استخراج شد در مرحله بعدی تحلیل و ارزیابی داده های استخراج شده از طریق آمار استنباطی مانند آزمون آتک نمونه ای مستقل، آزمون همبستگی پیرسون و آزمون فریدمن صورت گرفت. یافتههای حاصل از این پژوهش نشان میدهند که به طور کلی وضعیت شاخصهای شهر دوستدار سالمند در محله هزار جریب از نظر سالمندان - نامطلوب ارزیابی شده است و از میان شاخصهای هشتگانه مورد بررسی در پژوهش تنها سه شاخص فضای باز و ساختمانها، مسکن و حمل و نقل در وضعیت مطلوبی در محله قرار داشتند؛ هرچند که تا رسیدن به وضعیت ایده آل آنها فاصله وجود دارد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی ، سالمندی ، شهر دوستدار سالمند ، فضاهای شهری ، محله هزار جریب