مروری جامع بر تحریک الکتریکی عملکردی (FES) در توان بخشی عصبی-عضلانی

با توجه به شیوع بالای آسیب های عصبی عضلانی ناشی از فعالیت های ورزشی به ویژه در ورزشکاران حرفه ای نیاز به روش های توان بخشی موثر و بازگشت سریع به عملکرد ورزشی بیش از پیش احساس می شود. تحریک الکتریکی عملکردی (FES) به عنوان یکی از تکنولوژی های نوین در مهندسی پزشکی از طریق اعمال پالس های الکتریکی کنترل شده به اعصاب محیطی منجر به انقباض عضلانی هدفمند می گردد. در این مقاله مروری با تمرکز بر مطالعات تجربی و کارآزمایی های بالینی اخیر نقش FES در بهبود عملکرد حرکتی افزایش قدرت عضلات ارتقاء تعادل و کاهش اسپاستیسیته در بیماران پس از آسیب های نخاعی یا سکته مغزی بررسی شده است، همچنین مولفه هایی چون انتخاب پارامترهای تحریک (فرکانس، دامنه، پهنای پالس، زمان بندی جلسات درمانی و طراحی دستگاه های پوشیدنی FES) تحلیل می شوند. شواهد نشان می دهد که ترکیب FES با تمرینات فیزیوتراپی سنتی می تواند منجر به بهبود معنادار در راه رفتن، کنترل حرکتی و کیفیت زندگی بیماران شود. با این حال چالش هایی مانند تحمل پذیری به تحریک مکرر، استانداردسازی پروتکل های درمانی و نیاز به تنظیمات فردی همچنان باقی است. در پایان افق آینده توسعه سیستم های هوشمند با قابلیت تنظیم خودکار شدت تحریک و پاسخگویی بی درنگ به وضعیت فیزیولوژیک بیمار ترسیم می شود.

کلیدواژه ها:

تحریک الکتریکی عملکردی ، توان بخشی عصبی-عضلانی ، سکته مغزی ، آسیب نخاعی ، FES