اثربخشی طرحواره درمانی بر عملکرد خانواده در زنان دارای همسر مبتلا به سوء مصرف مواد

چکیده این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر عملکرد خانواده در زنان دارای همسر مبتلا به سوء مصرف مواد بوده است. روش این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را زنان دارای همسر مبتلا به سوء مصرف مواد در شهر اهواز در سال ۱۴۰۳ مراجعه کرده بودند. روش نمونه گیری در این پژوهش، روش نمونه گیری در دسترس بوده است که از بین افراد مبتلا به اعتیاد ۲۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۴ نفر) و گروه کنترل (۱۴ نفر) قرار گرفتند. جمع آوری داده ها بر اساس پرسشنامه عملکرد خانواده انجام پذیرفت. سپس گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخلات طرحواره درمانی قرار گرفت و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین عملکرد خانواده در پس آزمون افراد نسبت به پیش آزمون افزایش پیدا کرده است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که طرحواره درمانی بر عملکرد خانواده در زنان دارای همسر مبتلا به سوء مصرف مواد تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، عملکرد خانواده ، زنان ، سوء مصرف مواد