اثربخشی رفتاردرمانی عقلانی- هیجانی بر بهزیستی روانشناختی، افسردگی و تجربه سوگ در افراد سوگوار

هدف از انجام پژوهش حاضر اثربخشی رفتاردرمانی عقلانی- هیجانی بر بهزیستی روانشناختی، افسردگی و تجربه سوگ در افراد سوگوار بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه افراد دارای تجربه سوگ مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی منطقه ۸ شهر تهران که در سال ۱۴۰۳ به مراکز مشاوره مراجعه کرده اند و تعداد نمونه شامل۳۰ نفر از افراد دارای تجربه سوگ (۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل) می باشند که به صورت روش نمونه گیری در هدفمند و در دسترس انتخاب شد.ابزارهای گردآوری داده هاشامل پرسشنامه های بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۰)، افسردگی بک (۲۰۰۰)، تجربه سوگ بارت و اسکات (۱۹۹۸) و خلاصه پروتکل رفتاردرمانی عقلانی- هیجانی (رفتار درمانی عقلانی - هیجانی REBT، راهنمای درمانگران تازه کار، ترجمه لامعی، و خواجه پور، ۱۳۹۹) بود. تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده، به دو روش توصیفی و استنباطی از طریق نرم افزار SPSS۲۸ انجام شد. در این تحقیق از آمار توصیفی برای محاسبه میانگین و انحراف معیار متغیرهای تحقیق و نشان دادن فراوانی و نمودارهای مربوط به آن استفاده گردید و از آمار استنباطی به منظور بررسی فرضیه های تحقیق استفاده گردیده است. قبل از آزمودن فرضیه ها، مفروضه نرمال بودن توزیع داده ها از طریق آزمون کولموگروف-اسمیرنف انجام شد. سپس مفروضه همگنی واریانس ها از طریق آزمون لوین در تمام متغیرهای دو گروه بررسی گردید. برای تجزیه و تحلیل داده های آمار استنباطی از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که رفتاردرمانی عقلانی- هیجانی بر بهزیستی روانشناختی، افسردگی و تجربه سوگ در افراد سوگوار اثربخش است. با توجه به اندازه اثر، آموزش رفتاردرمانی عقلانی- هیجانی بر بهزیستی روانشناختی تاثیری بیشتری نسبت به افسردگی و تجربه سوگ در افراد سوگوار دارد.

کلیدواژه ها:

رفتاردرمانی عقلانی- هیجانی ، بهزیستی روانشناختی ، افسردگی ، تجربه سوگ