بررسی تاثیر اجزای مختلف سیاست مالی بر رشد اقتصادی ایران: رویکرد پارامتر متغیر زمانی TVP-VAR

تاثیر سیاست های مالی بر رشد اقتصادی یک مسئله پیچیده و چندبعدی است که نیازمند تحلیل دقیق و درک عمیق از شرایط و دینامیک های اقتصادی خاص هر کشور است. در مورد اقتصاد ایران، تاثیر سیاست های مالی به طور قابل توجهی تحت تاثیر شوک های اقتصادی، تحریم ها و تغییرات در استراتژی های مالی قرار دارد. در این راستا،این مطالعه به بررسی رابطه میان سیاست های مالی و رشد اقتصادی ایران در دوره زمانی ۱۳۷۶ تا ۱۴۰۱ پرداخته و از مدل TVP-VAR (مدل متغیر با ضرایب زمانی متغیر) با داده های فصلی استفاده کرده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد رابطه U معکوس بین هزینه های جاری دولت و رشد اقتصادی وجود دارد؛ به این معنا که افزایش متعادل هزینه های جاری منجر به تحریک رشد اقتصادی می شود، اما با عبور از یک آستانه خاص، موجب کاهش رشد اقتصادی می گردد. از سوی دیگر، یافته های تحقیق نشان می دهد در دوره هایی که رشد اقتصادی نسبت به هزینه های جاری واکنش مثبت نشان می دهد، تاثیر هزینه های عمرانی بر رشد اقتصادی به حداکثر می رسد. یافته های تجربی حاکی از آن است که ترکیب هزینه های جاری و عمرانی دولت عامل کلیدی در تعیین مسیر رشد اقتصادی است. همچنین، این مطالعه نشان می دهد که نرخ مالیات باید به طور پویا و بر اساس وضعیت تولید ناخالص داخلی تنظیم شود. به طور خاص، در دوره هایی که رشد اقتصادی بالاتر است، افزایش نرخ مالیات می تواند تاثیر مثبت بیشتری بر رشد اقتصادی داشته باشد، در حالی که در دوره هایی که تولید ناخالص داخلی کمتر است، افزایش نرخ مالیات می تواند باعث کاهش رشد اقتصادی شود. دیگر نتایج تاکید دلالت بر این دارند که چرخه تجاری ایران نقش تعیین کننده ای در اثربخشی سیاست های مالی، به ویژه نرخ مالیات، بر رشد اقتصادی دارد. این یافته ها به سیاست گذاران اقتصادی ایران کمک می کند تا سیاست های مالی خود را بر اساس شرایط اقتصادی متغیر و چرخه های اقتصادی به طور موثرتری تنظیم کنند.

کلیدواژه ها:

سیاست های مالی ، رشد اقتصادی ، هزینه های دولت ، نرخ مالیات ، TVP-VAR