طراحی مدل محدودیت ها – مذاکرات اوقات فراغت با تاکید بر فعالیت بدنی

پژوهش حاضر با هدف تعیین شاخص های موانع و مذاکرات اوقات فراغت با تاکید بر فعالیت بدنی و ارائه مدل کیفی مطلوب انجام شده است. روش پژوهش آمیخته (کیفی-کمی) می باشد. جامعه مورد مطالعه این تحقیق در بخش کیفی را مدیران ستادی  وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران  و روسای فدراسیون های ورزشی مرتبط با ورزش همگانی تشکیل دادند. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی و تا رسیدن به اشباع نظری (۱۷ مصاحبه) ادامه یافت. کارشناسان حوزه ورزش و کارشناسان حوزه جوانان ادارات کل ورزش و جوانان استان های کشور جامعه آماری این تحقیق در بخش کمی بودند که تعداد تقریبی آنها ۱۸۶ نفر است که به دلیل محدود بودن تعداد نمونه آماری به صورت تمام شمار انتخاب شدند.روند تجزیه و تحلیل داده های کیفی براساس مدل نظام مند استراوس و کوربین در سه مرحله کدگذاری اولیه، کدگذاری محوری و کدگذاری گزینشی انجام شد. در انتهای مراحل سه گانه کدگذاری، لایه های مدل نهایی تحقیق به صورت تک تک و شماتیک ارائه شد و در نهایت، مدل نهایی تحقیق با ترکیب کردن این لایه ها ارائه گردید و در بخش کمی آمار؛ از تحلیل عاملی تاییدی برای بررسی روایی سازه پرسشنامه و برای آزمون مدل از معادلات ساختاری و از آزمون فریدمن برای اولویت بندی عوامل استفاده شد.بر اساس نتایج تعداد ۱۰۰ مفهوم (کد) از مصاحبه ها استخراج شد که در زیر مجموعه ۲۱ مولفه قرارگرفتند و در نهایت زیرشاخه های مدل داده بنیاد با رویکرد استراوس و کوربین را تشکیل دادند.نتایج نشان داد که مدل تحت تاثیر عوامل مختلفی می باشد. لذا زمانی که مکانیسم اثر این عوامل به درستی شناسایی و تشخیص داده شوند می توان شاهد کاهش محدودیت های فعالیت های اوقات فراغت ورزشی فعال و افزایش مشارکت در فعالیت های فراغتی ورزشی فعال و تسهیل مذاکرات بود.

کلیدواژه ها:

اوقات فراغت ، فعالیت بدنی ، ورزش همگانی ، محدودیت ها ، مذاکرات