تاثیر ترکیب تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای و واقعیت مجازی بر استرس پس از سانحه و فوبیا: یک مطالعه مروری نظامدار

در سال های اخیر، ترکیب تحریک جریان مستقیم فراجمجمه ای (tDCS) با درمان های مبتنی بر واقعیت مجازی (VR) به عنوان یک رویکرد نوین در درمان اختلالات اضطرابی، به ویژه فوبیا و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، مورد توجه قرار گرفته است. این ترکیب می تواند اثرات درمانی را تقویت کرده و به بهبود فرآیندهای شناختی و هیجانی کمک کند. این مقاله مروری به بررسی همزمان تاثیرات tDCS و VR در درمان اختلالات فوبیا و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) می پردازد و نتایج مطالعات اخیر در این حوزه را تحلیل می کند. هدف این مقاله شناسایی نقاط قوت و ضعف هر دو روش و ارائه توصیه هایی برای بهینه سازی رویکردهای ترکیبی در درمان های اضطرابی است. در این مرور سیستماتیک، نتایج چندین مطالعه کلیدی مورد بررسی قرار گرفت. برای انتخاب مقالات، کلیدواژه های "تحریک جریان مستقیم فراجمجمه ای" (tDCS)، "واقعیت مجازی" (Virtual Reality)، "اختلالات اضطرابی" (Anxiety Disorders)، "فوبیا" (Phobia) و "اختلال استرس پس از سانحه" (Post-Traumatic Stress Disorder) در پایگاه های PubMed، Scopus، PsycINFO، ScienceDirect، Web of Science و Google Scholar جستجو شدند. از بین ۲۵ مقاله مرتبط با این کلیدواژه ها، ۷ مطالعه کلیدی انتخاب شدند. از ۷ مقاله انتخاب شده یک مورد در مورد فوبی ارتفاع، یک مورد در مورد فوبی اجتماعی و بقیه مربوط به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) است. همه نتایج بیانگر این هستند که ترکیب این دو روش موثر است به طوری که tDCS می تواند به تسهیل فرآیند یادگیری و مواجهه در VR کمک کند. در کنار این نقاط قوت، مطالعات دارای نقاط ضعفی همچون سوگیری در انتخاب نمونه، اندازه نمونه کوچک، عدم وجود گروه کنترل مناسب، کیفیت متغیرهای اندازه گیری و عدم همگونی در پروتکل ها هستند. این مطالعه نشان می دهد که استفاده همزمان از tDCS و VR می تواند به عنوان یک رویکرد موثر در درمان اختلالات اضطرابی در نظر گرفته شود. با این حال، توجه به سوگیری ها و نقاط ضعف موجود در مطالعات، و انجام تحقیقات بیشتر برای بهینه سازی روش های درمانی ترکیبی ضروری است.

کلیدواژه ها:

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ، فوبیا ، واقعیت مجازی (VR) ، تحریک جریان مستقیم فراجمجمه ای (tDCS)