ماهیت قراردادهای الکترونیکی و تجارت الکترونیک

تحولات ناشی از فناوری اطلاعات و ارتباطات موجب شکل گیری قراردادهای الکترونیکی شده است که از حیث اعتبار، شرایط اساسی و آثار حقوقی، تابع قواعد عمومی قراردادها هستند، اما در شیوه انعقاد و ابزارهای فنی تفاوت های اساسی با قراردادهای سنتی دارند. بررسی مبانی نظری قرارداد، نشان می دهد که این قراردادها با وجود انعقاد در بستر مجازی، از نظر ماهیت تعهدی و تملیکی تفاوتی با قراردادهای مدنی ندارند و تنها ویژگی متمایز آن ها استفاده از داده پیام و واسطه های الکترونیکی در فرایند ایجاب و قبول است. از منظر حقوقی، قراردادهای الکترونیکی نه تنها در قلمرو تجارت الکترونیک، بلکه در زمینه مبادلات داخلی و بین المللی نیز اهمیت یافته و موجب طرح مباحث جدیدی همچون جایگاه نرم افزارهای هوشمند به عنوان ابزار یا نماینده حقوقی در انعقاد قراردادها شده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه ای، به تبیین ماهیت حقوقی قراردادهای الکترونیکی و نقش ابزارهای الکترونیکی در اعتبار و آثار آن ها پرداخته و در نهایت بر ضرورت بازنگری و انطباق قواعد سنتی با الزامات دنیای دیجیتال تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تجارت الکترونیک ، قرارداد الکترونیکی ، تعهد حقوقی ، نرم افزار هوشمند ، واسطه الکترونیکی