اثربخشی آموزش روش تدریس بارش مغزی بر درگیری تحصیلی، سرزندگی تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش روش تدریس بارش مغزی بر درگیری تحصیلی، سرزندگی تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. جامعه آماری شامل 80 دانش آموز (40 دختر و 40 پسر) بود که به طور تصادفی در چهار گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و در نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند. شاخص های توصیفی نشان داد میانگین پیش آزمون درگیری تحصیلی، سرزندگی تحصیلی و خلاقیت در گروه آزمایش به ترتیب 35/10، 20/10 و 25/03 و در گروه کنترل 34/75، 20/48 و 24/83 بود. پس از مداخله، میانگین این متغیرها در گروه آزمایش به ترتیب به 60/23، 38/30 و 45/25 و در گروه کنترل به 38/15، 24/48 و 28/83 افزایش یافت، که نشان دهنده تغییر قابل توجه در گروه آزمایش نسبت به کنترل است. اختلاف میانگین پیش آزمون و پس آزمون نیز برای درگیری تحصیلی 25/13 در گروه آزمایش و 3/40 در گروه کنترل، برای سرزندگی تحصیلی 18/20 در گروه آزمایش و 4 در گروه کنترل و برای خلاقیت 20/23 در گروه آزمایش و 4 در گروه کنترل بود. نتایج تحلیل کوواریانس یک راهه نشان داد که آموزش بارش مغزی اثر معناداری بر درگیری تحصیلی (F = 786/81, p < 0/001, ضریب تعیین = 0/73)، سرزندگی تحصیلی (F = 567/31, p < 0/001, ضریب تعیین = 0/76) و خلاقیت (F = 418/91, p < 0/001, ضریب تعیین = 0/74) دارد. همچنین تحلیل کوواریانس چندمتغیره تایید کرد که آموزش بارش مغزی اثر هم زمان و معناداری بر سه متغیر وابسته دارد (p < 0/001). پیش فرض های نرمال بودن توزیع داده ها، همگنی واریانس و همگنی شیب خطوط رگرسیون نیز برقرار بود. بر اساس این نتایج، آموزش روش تدریس بارش مغزی می تواند به طور معناداری درگیری تحصیلی، سرزندگی تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی را افزایش دهد و به عنوان یک روش موثر در بهبود عملکرد تحصیلی و خلاقیت آنان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

بارش مغزی ، درگیری تحصیلی ، سرزندگی تحصیلی ، خلاقیت ، دانش آموزان ابتدایی