تاثیر راهبری شرکتی بر تصمیم گیری مدیران مالی و عملکرد شرکت ها

هدف از پژوهش، بررسی تاثیر ساز و کارهای راهبری شرکتی بر تصمیم گیری مدیران مالی و عملکرد شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. در این پژوهش از متغیر اندازه هیئت مدیره، نسبت اعضای مدیران غیرموظف، اتکای بر بدهی و سرمایه گذاران نهادی، به منزله ساز و کارهای راهبری شرکتی بر تصمیم گیری مدیران مالی (مدیریت سود و سرمایه گذاری های بهینه) و عملکرد شرکت، استفاده شده است. در همین راستا برای تبیین ارتباط بین راهبری شرکتی و تصمیم گیری مدیران مالی، دو فرضیه و برای تبیین ارتباط بین راهبری شرکتی و عملکرد شرکت، یک فرضیه تدوین شد. به همین منظور، داده های مربوط به ۸۵ شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای دوره زمانی ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۲، جمع آوری شدند و از الگوی رگریسیونی داده های ترکیبی برای آزمون فرضیه ها استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که به جز نسبت اعضای غیرموظف مابقی متغیرهای راهبری شرکتی بر مدیریت سود رابطه معناداری وجود دارد و همچنین به جز متغیرهای اتکای بر بدهی و سرمایه گذاران نهادی مابقی متغیرها بر سرمایه گذاری های بهینه رابطه معناداری دارد. متغیر نسبت اعضای غیرموظف بر نرخ بازده دارایی رابطه معنادار نبوده و مابقی متغیرها رابطه معناداری دارد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که اندازه هیئت مدیره و سرمایه گذاران نهادی رابطه معنادار با نرخ بازده حقوق صاحبان سهام دارد اما نتایج پژوهش برای متغیرهای اتکای بر بدهی و نسبت اعضای مدیران غیرموظف معنادار نبوده است.

کلیدواژه ها:

راهبری شرکتی ، سرمایه گذاری های بهینه ، عملکرد شرکت ، بورس اوراق بهادار