ارتباط تجدید ارائه صورت های مالی و تقلب در حسابداری

این پژوهش با هدف بررسی ارتباط میان تجدید ارائه صورت های مالی و تقلب در حسابداری در شرکت های بورسی انجام شده است. اهمیت شفافیت اطلاعات مالی و نقش آن در اعتماد سرمایه گذاران، ضرورت تحلیل این رابطه را برجسته می سازد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–همبستگی با رویکرد پس رویدادی است. جامعه آماری شامل کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس تهران طی سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳ بوده و داده ها از صورت های مالی حسابرسی شده و گزارش های سامانه کدال گردآوری شد. برای سنجش احتمال وقوع تقلب از مدل بنیش (Beneish M-Score) استفاده گردید و فرضیه اصلی با بهره گیری از رگرسیون لجستیک چندمتغیره در قالب داده های تابلویی آزمون شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای Excel و EViews نسخه ۱۰ انجام گرفت. نتایج نشان داد تجدید ارائه صورت های مالی با احتمال وقوع تقلب رابطه ای مثبت و معنادار دارد؛ به این معنا که شرکت های دارای تجدید ارائه بیشتر در معرض ریسک تقلب قرار می گیرند. همچنین بازده دارایی ها اثر منفی و معناداری بر تقلب داشت، اما اندازه شرکت و اهرم مالی رابطه معناداری نشان ندادند. شاخص های برازش مدل نیز اعتبار مناسب الگو را تایید کردند. یافته ها بیانگر آن است که تجدید ارائه صورت های مالی می تواند به عنوان شاخصی هشداردهنده از ضعف کنترل های داخلی، کیفیت پایین حسابرسی و احتمال دستکاری در گزارشگری مالی تلقی شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود نهادهای نظارتی و حسابرسان مستقل توجه بیشتری به شرکت های دارای سابقه تجدید ارائه داشته و سازوکارهای کنترلی موثرتری برای کاهش ریسک تقلب طراحی و اجرا کنند.

کلیدواژه ها:

تجدید ارائه صورتهای مالی ، تقلب در حسابداری ، صورتهای مالی