تاثیر اقتصاد دیجیتال بر توسعه انرژی های تجدیدپذیر در ایران

امروزه در جهانی به هم پیوسته زندگی می کنیم که دیجیتالی شدن به یکی از ارکان اساسی آن تبدیل شده است. از زمان انقلاب های صنعتی تاکنون، دگرگونی های فناورانه همواره مسیر تحولات اقتصادی و سیاسی را تعیین کرده اند، اما در عصر حاضر، تحول دیجیتال به برگ برنده دولت ها و کشورها تبدیل شده است. به عبارت دیگر، کشوری که بتواند زیرساخت های دیجیتال را توسعه داده و از ظرفیت های آن به درستی بهره ببرد، در رقابت جهانی گامی بلندتر از سایر رقبا برخواهد داشت. بنابراین هدف این پژوهش بررسی تاثیر اقتصاد دیجیتال بر توسعه انرژی های تجدیدپذیر در ایران صورت گرفته است. بنابراین از نظر هدف یک پژوهش کاربردی محسوب می شود. براساس ماهیت داده های پژوهش یک پژوهش کمی است. همچنین به دلیل اینکه داده های پژوهش در یک بازه زمانی مشخص گردآوری شده اند، بنابراین یک پژوهش پیمایشی-مقطعی محسوب می شود. روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش به دو بخش کتابخانه ای و میدانی تقسیم می شوند. جهت گردآوری اطلاعات مربوط به ادبیات موضوع و پیشینه پژوهش از روش های کتابخانه ای و جهت گردآوری اطلاعات برای تایید یا رد فرضیه های پژوهش از روش میدانی استفاده شده است. ابزار جمع آوری داده ها، استفاده از پرسش نامه استاندارد برگرفته از مقاله مینگبو ژنگ (۲۰۲۴) استفاده شده است. این مقاله بر اساس داده های پانلی از ۳۱ استان و مدل اثرات ثابت، ارتباط مثبتی بین اقتصاد دیجیتال و توسعه انرژی های تجدیدپذیر پیدا می کند. اقتصاد دیجیتال در مقایسه با انرژی باد و انرژی خورشیدی تاثیر مثبت قوی تری بر انرژی آبی دارد. مداخله دولت می تواند ارتباط مثبت بین اقتصاد دیجیتال و توسعه انرژی آبی را افزایش دهد و در عین حال تاثیر مثبت اقتصاد دیجیتال بر انرژی باد و توسعه انرژی خورشیدی را کاهش دهد. ما همچنین نتایج نشان می دهد که اقتصاد دیجیتال در مقایسه با استان های شمال شرقی، اثرات ترویجی بیشتری بر توسعه انرژی های تجدیدپذیر در استان های مرکزی و شمال غربی ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

اقتصاد دیجیتال ، توسعه انرژی های تجدیدپذیر ، ایران