تحلیل تطبیقی IFRS۱۷ و Solvency II در صنعت بیمه ایران

در سال های اخیر، استانداردهای نوین بین المللی در حوزه حسابداری و نظارت بیمه ای، شامل IFRS ۱۷ و Solvency II، به عنوان دو ستون اصلی تحول در صنعت بیمه جهانی مطرح شده اند. این دو چارچوب، به رغم تفاوت های ساختاری و هدف گذاری، دارای همپوشانی هایی در حوزه های شفافیت مالی، تحلیل ریسک، و مدیریت تعهدات هستند و پیاده سازی همزمان آن ها در کشورهایی با ساختار در حال گذار، از جمله ایران، می تواند به ارتقاء نظام نظارتی و کارایی مالی منجر شود. مقاله حاضر با هدف تحلیل تطبیقی این دو استاندارد، ارائه چارچوب نظری تلفیقی و تدوین نقشه راه اجرایی برای پیاده سازی موثر در نظام بیمه ایران تدوین شده است. در این پژوهش، از روش تحلیلی-تطبیقی و تحلیل اسناد بین المللی استفاده شده و یافته ها نشان می دهد که IFRS ۱۷ تمرکز خود را بر شفافیت گزارشگری مالی، شناسایی سود تحقق نیافته، و افشای اجزای تعهدات قراردادی قرار داده، در حالی که Solvency II بر محاسبه سرمایه مبتنی بر ریسک، توانگری مالی و نظارت تحلیلی متمرکز است. مقایسه تطبیقی، به ویژه با کشورهایی چون فرانسه، مراکش و رومانی، نشان می دهد که اجرای مرحله ای، پایلوت های نظارتی و بومی سازی مقررات می تواند مدل موثرتری برای کشورهای در حال توسعه باشد. بر این اساس، مقاله نقشه راهی سه مرحله ای برای ایران پیشنهاد می کند که شامل فاز آماده سازی نهادی، اجرای محدود و نهایتا استقرار سراسری است. نتایج تحقیق نشان می دهد که پیاده سازی هم زمان و تدریجی IFRS ۱۷ و Solvency II، می تواند موجب نهادینه سازی شفافیت مالی، افزایش اعتماد عمومی، تقویت رتبه اعتباری بیمه گران، و در نهایت هم راستایی با چارچوب های بین المللی شود. اما این فرآیند نیازمند اصلاحات حقوقی، توسعه زیرساخت های داده محور، آموزش گسترده نیروی انسانی و ثبات در سیاست گذاری اقتصادی است. مطالعه حاضر با ارائه یک مدل تلفیقی مفهومی و راهکارهای اجرایی، گامی در جهت نوسازی ساختار نظارت بیمه ای در ایران برداشته است.

کلیدواژه ها:

IFRS ۱۷ ، Solvency II ، نظارت بیمه ای ، تحلیل تطبیقی ، نقشه راه پیاده سازی