مفهوم و جایگاه حل و فصل اختلافات تجاری از طریق میانجی گری در تجارت بین الملل

در دنیای پیچیده و رو به گسترش تجارت بین الملل، حل و فصل اختلافات تجاری از طریق میانجی گری به عنوان روشی موثر و کم هزینه برای حل مشکلات حقوقی میان طرفین تجاری در سطح بین المللی شناخته می شود. مقاله حاضر به بررسی مفهوم و جایگاه میانجی گری در تجارت بین الملل، تجربه کشورها در این زمینه و تاثیر دانش مدیریت بر کیفیت میانجی گری می پردازد. این تحقیق بر آن است که ضمن تحلیل فرآیند میانجی گری، چالش ها و مزایای این روش را در مقایسه با دیگر شیوه های حل اختلاف مانند داوری و دادخواهی، مشخص کند. هدف اصلی این مقاله، بررسی چگونگی تاثیرگذاری میانجی گری بر کاهش هزینه ها و زمان حل اختلافات تجاری و تحلیل تجربیات کشورهای مختلف در استفاده از این شیوه است. همچنین، این تحقیق به اهمیت علم مدیریت در بهبود کیفیت فرایند میانجی گری و چگونگی به کارگیری اصول مدیریتی برای تسهیل این فرایند در زمینه تجارت بین الملل می پردازد. این موضوع اهمیت ویژه ای دارد، زیرا با افزایش جهانی سازی و پیچیدگی روابط تجاری، نیاز به راه حل های سریع و کارآمد برای حل اختلافات تجاری بیش از پیش احساس می شود. میانجی گری نه تنها به عنوان ابزاری برای حل اختلافات تجاری بلکه به عنوان یک استراتژی موثر در کاهش تنش ها و ارتقای همکاری های تجاری بین کشورها تلقی می شود. استفاده از دانش مدیریت در این فرایند می تواند کیفیت میانجی گری را به طرز چشم گیری افزایش دهد و روند حل اختلافات را تسریع کند.

کلیدواژه ها:

میانجی گری ، تجارت بین الملل ، حل اختلافات تجاری ، علم مدیریت ، تجربه کشورهای مختلف