اثر تمرینات مقاومتی با تعدیل وزن متفاوت بر عملکرد عضلانی و حرکتی در زنان مبتلا به سندرم درد کشککی-رانی

زمینه و هدف: یکی از مداخلات درمانی در سندرم درد رانی-کشککی (PFPS)، بازتوانی عملکرد حرکتی با تمرینات ورزشی می باشد. هدف تحقیق حاضر تعیین اثر تمرینات مقاومتی با تعدیل وزن متفاوت بر عملکرد عضلانی و حرکتی در زنان مبتلا به PFPS بود.

مواد و روش ها: در پژوهش نیمه تجربی حاضر ۷۵ زن مبتلا به PFPS به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به گروه های تعدیل وزن (۴/۱ وزن بدن، ۲/۱ وزن بدن و ۴/۳ وزن بدن)، بدون تعدیل وزن و کنترل تقسیم شدند. پروتکل تمرینی شامل تمرینات مقاومتی و عملکردی منتخب تقویت عضلات لگن و زانو بود که روی سطوح پایدار و ناپایدار انجام شد.

نتایج: در گروه های تمرین افزایش معنی داری در قدرت و استقامت عضلانی و همچنین بهبود عملکرد حرکتی نسبت به پیش آزمون و گروه کنترل مشاهده شد (۰۰۱/۰ >P). افزایش قدرت در گروه های ۲/۱ تعدیل وزن و ۴/۳ تعدیل وزن نسبت به گروه بدون تعدیل وزن معنی دار بود (۰۱۰/۰ >P) ولی تفاوت معنی داری بین گروه های ۲/۱ تعدیل وزن و ۴/۳ تعدیل وزن مشاهده نشد (۰۵/۰ <P). همچنین تفاوت معنی داری بین گروه های ۴/۱ تعدیل وزن و بدون تعدیل وزن مشاهده نشد (۰۵/۰ <P).

نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش تمرین مقاومتی موجب بهبود عملکرد عضلانی در زنان مبتلا به PFPS می شود به نظر می رسد که تعدیل وزن بیشتر از ۲/۱ وزن بدن می تواند موجب بهبود کیفیت تمرین و در نتیجه سازگاری های عصبی عضلانی از جمله افزایش قدرت عضلات اکستنسور در PFPS شود.

کلیدواژه ها:

سندرم درد کشککی-رانی ، تمرینات ورزشی ، تعدیل وزن ، عملکرد عضلانی