تحلیل نقش ایمان و توکل در فرآیند تصمیم گیری و برنامه ریزی در مدیریت دینی

این پژوهش، با توجه به نیاز مدیریت دینی به پشتوانه های معرفتی و روانی در تصمیم گیری، نقش ایمان و توکل را در فرآیند تصمیم سازی و برنامه ریزی مدیران مسلمان بررسی کرده است. هدف پژوهش، تبیین کارکردهای این دو مولفه در ارتقای کیفیت تصمیم گیری و افزایش انسجام برنامه ریزی در چارچوب مدیریت اسلامی بود. پژوهش با روش کیفی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع انجام شد و داده ها ازطریق تحلیل محتوای منابع تخصصی گردآوری گردید. یافته ها نشان داد که ایمان، به عنوان نظام جهت دهنده ارزشی، موجب انسجام فکری، تقویت مسئولیت پذیری و ایجاد رویکرد بلندمدت در تصمیم گیری می شود و توکل، به عنوان سازوکار روانی-معرفتی، کاهش اضطراب، افزایش قاطعیت و پایداری ذهنی مدیر را به همراه دارد. نتایج حاکی از آن است که ترکیب عقلانیت مدیریتی با ایمان و توکل، فرآیند تصمیم گیری را کارآمدتر و برنامه ریزی را منسجم تر می سازد و می تواند زمینه طراحی الگوی بومی و کارآمدی برای مدیریت دینی را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

ایمان ، توکل ، تصمیم گیری مدیریتی ، برنامه ریزی راهبردی ، مدیریت دینی