اثربخشی آموزش مبتنی بر بارش مغزی بر شادابی تحصیلی و رفتار تدریس خلاقانه

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر بارش مغزی بر شادابی تحصیلی و رفتار تدریس خلاقانه بود. این پژوهش از لحاظ هدف جزء تحقیقات کاربردی و از لحاظ روش گردآوری داده ها توصیفی شبه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان پایه پنجم شهرستان زرقان به تعداد ۱۰۵۰ نفر می باشد که از این بین ۶۰ نفر در دو گروه آزمایش و کنترل قرارداده شد. روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود. ابزار اندازه گیری در این پژوهش شامل شادابی تحصیلی مهاجر و همکاران (۱۴۰۰)، رفتار تدریس خلاقانه محبی امین و همکاران (۱۳۹۲) بوده است . به منظور تجزیه و تحلیل داده ها در سطح آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار استفاده و در سطح آمار استنباطی از آزمون معنی داری کولموگروف اسمیرنف، آزمون لوین، تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر بارش مغزی بر شادابی تحصیلی و رفتار تدریس خلاقانه دانش آموزان تاثیرگذار است. آموزش مبتنی بر بارش مغزی بر ابعاد شادابی تحصیلی (خود دانش آموز، فرهنگی) دانش آموزان تاثیرگذار است. آموزش مبتنی بر بارش مغزی بر ابعاد رفتار تدریس خلاقانه (چالش، آزادی، حمایت از ایده ها و شادمانی و شوخ طبعی) دانش آموزان تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بارش مغزی ، شادابی تحصیلی ، رفتار تدریس خلاقانه ، دانش آموزان