ضریب سختی و خودکارآمدی معلمان در کلاس های تدریس زبان انگلیسی

تدریس زبان انگلیسی به عنوان یک مهارت ضروری در دنیای امروز، نیازمند توانمندی و اعتماد به نفس معلمان است. خودکارآمدی، به عنوان اعتقاد معلمان به توانایی های خود، می تواند بر کیفیت تدریس و یادگیری تاثیرگذار باشد. همچنین، ضریب سختی به چالش هایی اشاره دارد که معلمان در فرآیند تدریس با آن ها روبرو می شوند. این تحقیق به بررسی رابطه بین این دو مفهوم می پردازد. این تحقیق به روش توصیفی-همبستگی و با استفاده از روش کمی انجام شده است. جامعه آماری شامل معلمان زبان انگلیسی در مدارس دولتی و خصوصی تهران است. برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد در زمینه خودکارآمدی و ضریب سختی استفاده شده است. نمونه گیری به صورت تصادفی و با استفاده از فرمول نمونه گیری کوکران انجام شده است. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که بین ضریب سختی و خودکارآمدی معلمان همبستگی مثبت و معناداری (r=۰.۶۵) وجود دارد. معلمان با چالش های تدریس بیشتر، احساس خودکارآمدی بالاتری دارند. این یافته ها نشان دهنده این است که شرایط سخت تدریس می تواند به تقویت اعتماد به نفس و خودکارآمدی معلمان کمک کند. یافته ها نشان می دهد که چالش ها و سختی های تدریس می تواند به تقویت خودکارآمدی معلمان منجر شود. این نتایج اهمیت توجه به شرایط تدریس و حمایت از معلمان در مواجهه با چالش های آموزشی را مشخص می کند. پیشنهاد می شود که برنامه های آموزشی و حمایتی برای معلمان طراحی شود تا آن ها بتوانند در شرایط سخت، احساس خودکارآمدی بیشتری داشته باشند.

کلیدواژه ها:

ضریب سختی ، خودکارآمدی ، معلمان ، تدریس زبان انگلیسی ، کیفیت آموزش