بررسی حقوقی تحریم های اقتصادی یک جانبه و آثار آن بر حق سلامت و امنیت غذایی در کشورهای در حال توسعه

تحریم های اقتصادی یک جانبه در دهه های اخیر به یکی از ابزارهای رایج سیاست خارجی تبدیل شده اند، اما آثار آن ها فراتر از حوزه سیاسی بوده و به طور مستقیم بر حقوق بنیادین بشر تاثیر می گذارند. این مقاله با تمرکز بر حق سلامت و امنیت غذایی در کشورهای در حال توسعه، نشان می دهد که تحریم ها از طریق محدودسازی واردات دارو، تجهیزات پزشکی و مواد غذایی، موجب افزایش مرگ ومیر قابل پیشگیری، سوءتغذیه کودکان، و کاهش ظرفیت نظام های سلامت می شوند. بررسی اسناد بین المللی از جمله مواد ۱۱ و ۱۲ میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و گزارش های گزارشگران ویژه حق غذا و سلامت، آشکار می سازد که چنین اقدامات یک جانبه با تعهدات دولت ها در زمینه احترام، حمایت و تحقق حقوق بشر ناسازگارند. مطالعات موردی عراق، ونزوئلا و ایران نشان می دهد که تحریم ها نه تنها ناکارآمدی سیاسی دارند، بلکه پیامدهای انسانی گسترده ای ایجاد کرده اند. در نتیجه، ضرورت تدوین سازوکارهای حقوقی برای محدودسازی یا ممنوعیت تحریم های یک جانبه در حوزه سلامت و غذا، تقویت معافیت های بشردوستانه و ایجاد کانال های مالی امن بیش از پیش احساس می شود.

کلیدواژه ها:

تحریم های اقتصادی یک جانبه ، حق سلامت ، امنیت غذایی ، حقوق بشر بین الملل ، کشورهای در حال توسعه