پارک های علم و فناوری نسل جدید در بستر شهر هوشمند ۵,۰؛ چارچوبی مفهومی برای همگرایی پارک های علم و فناوری در عصر هوش مصنوعی

تحولات ناشی از هوش مصنوعی و شهر هوشمند ۵,۰ پارک های علم و فناوری نسل جدید را در برابر یک پارادایم نوین قرار داده است. این پارادایم، نوآوری را نه صرفا به عنوان یک فعالیت فناورانه در سطح استارتاپ ها، بلکه به مثابه بخشی از حکمرانی شهری، مدیریت داده و ارتقای ارزش های اجتماعی بازتعریف می کند. مقاله حاضر با رویکرد مفهومی–تحلیلی و مرور نظام مند ادبیات مدیریت فناوری و نوآوری، چارچوبی سه لایه برای آینده پارک های علم و فناوری در عصر هوش مصنوعی پیشنهاد می کند: لایه فناورانه (ایجاد زیرساخت های داده و آزمایشگاه های AI)، لایه سازمانی–مدیریتی (بازطراحی ماموریت ها و مدل های حکمرانی) و لایه اجتماعی–اخلاقی (تضمین عدالت دیجیتال، شفافیت الگوریتمی و اعتماد اجتماعی). یافته ها نشان می دهد که پارک های علم و فناوری نسل جدید باید نقش «زیرساخت هوش مصنوعی اجتماعی» را ایفا کنند؛ به گونه ای که به عنوان موتور محرک توسعه اقتصادی، رهبر حکمرانی نوآوری و معمار اجتماعی–اخلاقی در بستر شهر هوشمند ۵,۰ عمل نمایند. این چارچوب مفهومی می تواند مبنای نظری برای سیاست گذاری های ملی و طراحی نقشه راه بومی سازی نقش STPها در آینده سازمان های نوآوری باشد.

کلیدواژه ها:

پارک های علم و فناوری ، شهر هوشمند ۵ ، ۰ ، هوش مصنوعی ، مدیریت نوآوری ، حکمرانی داده ، تحول دیجیتال