طول موثر اتصال پیش تنیدهی FRP به بتن با نگرشهای تنش کرنش و لغزش در سطح اتصال

مصالح FRP به دلیل مزایای متعددی همچون مقاومت کششی بالا وزن کم و مقاومت در برابر خوردگی به عنوان یک راه کار موثر برای تقویت سازه های بتن آرمه شناخته میشوند. با این حال یکی از نقاط ضعف این روش مود گسیختگی نهایی آن است به دلیل اتصال خارجی FRP به بتن در اثر اعمال بارهای خمشی ورق تقویتی ممکن است همراه با لایه نازکی از بتن جدا شود. این پدیده موجب کاهش کارایی مصالح و هدر رفت آنها می گردد. استفاده از FRP پیش تنیده به عنوان راه کاری جهت بهینه سازی مصرف مصالح و افزایش کرنش شکست FRP پیشنهاد شده است. یکی از عوامل کلیدی در عمل کرد اتصال FRP پیش تنیده به بتن طول انتقال تنش بین FRP و سطح بتن است که به عنوان طول موثر اتصال شناخته می شود. در این پژوهش، طول موثر اتصال ورق FRP پیش تنیده به بتن با استفاده از دو روش EBR و EBROG مورد بررسی قرار گرفت. این ارزیابی از سه دیدگاه تنش کرنش و لغزش در طول اتصال انجام شد. طبق نتایج در نمونه های EBR، افزایش درصد پیش تنیدگی از ۰ به ۲۰ موجب افزایش طول موثر اتصال از ۱۲۲ به ۱۵۲ میلیمتر گردید. این در حالی است که در نمونه های EBROG با شیار ۱۰ میلی متر، طول موثر اتصال با افزایش پیش تنیدگی از ۱۱۳ به ۷۸ میلی متر کاهش یافت. این نتایج نشان میدهد که رفتار طول موثر اتصال تحت تاثیر همزمان روش تقویت و درصد پیش تنیدگی قرار دارد و شیار زنی در روش EBROG میتواند انتقال تنش و توسعه ی ترک ها در بتن را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

کامپوزیت FRP پیش تنیده ، روش نصب EBR ، روش نصب EBROG ، طول موثر اتصال