بررسی چند راهکار ساده جلوگیری از لغزش ژئوگرید در فک دستگاه آزمایش کشش

با توجه به رشد فزاینده استفاده از ژئوگریدها در پروژههای عمرانی و پایدارسازی خاک ارزیابی دقیق رفتار مکانیکی این مصالح از اهمیت ویژه ای برخوردار است. آزمون کشش مستقیم مطابق استاندارد ۶۶۳۷ASTM D روش اصلی تعیین مقاومت کششی ژئوگریدها محسوب میشود، اما در عمل عواملی نظیر لغزش نمونه در فک دستگاه و یا عدم استقرار مناسب میتوانند موجب خطا در ثبت کرنش و کاهش دقت نتایج شوند. این پژوهش با تمرکز بر بهبود مکانیزم انتقال تنش بین فک و ژئوگرید به بررسی تاثیر روشهای مختلف مهار نمونه و استفاده از پوششهای اصطکاکی ساده و در دسترس پرداخته است. علاوه بر این دو رویکرد اندازه گیری تغییر طول شامل حسگر داخلی دستگاه و سامانه های قرائت بیرونی با یکدیگر مقایسه شده اند. نوآوری اصلی تحقیق ارائه روشی عملی و کم هزینه برای افزایش اصطکاک، کاهش لغزش و دستیابی به اندازه گیری دقیق تر کرنش ژئوگرید است. نتایج نشان میدهد که بهبود شرایط مهار،نمونه نه تنها باعث افزایش تکرار پذیری آزمونها میشود بلکه مکانیزم واقعی رفتار کششی ژئوگریدها در شرایط بارگذاری مهندسی را بهتر منعکس می سازد یافته های این مطالعه میتواند به ارتقاء فرآیند ارزیابی عملکرد مکانیکی ژئوگریدها و استانداردسازی روشهای آزمایشگاهی در سطح ملی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

ژئوگرید ، آزمون کشش مستقیم ASTM D۶۶۳۷ ، لغزش ، خاک مسلح