اثر جایگزینی اوره با سطوح مختلف بیورت بر مصرف مواد مغذی، عملکرد رشد، گوارش پذیری مواد مغذی، متابولیت های خونی و رفتار تغذیه ای بره های افشاری

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر جایگزینی سطوح مختلف بیورت به­جای اوره بر مصرف مواد مغذی، عملکرد رشد، گوارش پذیری مواد مغذی، متابولیت های خونی و رفتار تغذیه ای بره های پرواری بود. از ۲۸ راس بره نر پرواری افشاری با میانگین سنی ۱۵±۱۳۵ روزه و میانگین وزن زنده ۴۹/۳±۳۴ کیلوگرم در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار آزمایشی و هفت تکرار استفاده شد. از چهار جیره آزمایشی شامل جایگزینی سطوح صفر (شاهد)، ۳۴، ۶۷ و ۱۰۰ درصد ماده خشک بیورت به­جای اوره استفاده شد. ابتدا، جیره های آزمایشی در یک آزمون برون تنی جهت تعیین غلظت نیتروژن آمونیاکی انکوبه شدند و سپس، جیره ها به­مدت ۷۰ روز به دام های آزمایشی تغذیه شدند. نتایج آزمایش برون تنی نشان داد که با افزایش سطح بیورت در جیره، غلظت نیتروژن آمونیاکی محیط کشت تا زمان ۱۰ ساعت پس از انکوباسیون در مقایسه با تیمار حاوی اوره کاهش نشان داد. استفاده از بیورت در جیره در مقایسه با تیمار شاهد تاثیری بر مصرف مواد مغذی شامل ماده خشک، ماده آلی، پروتئین خام، NDF و صفات رفتار تغذیه ای نداشت (۰۵/۰بیورت در جیره، افزایش وزن روزانه، کل افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با تیمار شاهد به­طور خطی بهبود یافت (۰۵/۰P<). با افزایش سطح بیورت در جیره، گوارش پذیری NDF در مقایسه با تیمار حاوی اوره به­طور خطی افزایش یافت (۰۵/۰P<)، هرچند گوارش پذیری ماده آلی تحت تاثیر جیره های آزمایشی قرار نگرفت (۰۵/۰بیورت در جیره ، غلظت پروتئین تام خون به­طور خطی افزایش یافت، اما غلظت  نیتروژن اوره ای خون در مقایسه با تیمار حاوی اوره به­طور خطی کاهش یافت (۰۵/۰P<). در کل، نتایج تحقیق حاضر نشان داد کاربرد بیورت در مقایسه با اوره در جیره سبب کاهش غلظت نیتروژن آمونیاکی شکمبه و بهبود عملکرد رشد و ضریب تبدیل غذایی شد. بنابراین، کاربرد بیورت به­جای اوره تا سطح کامل جایگزینی در جیره بره های پرواری قابل توصیه است.

کلیدواژه ها:

اوره ، بره پرواری ، بیورت ، عملکرد رشد ، گوارش پذیری