بررسی تاثیر زهاب نیشکر (Saccharum officinarum)، کاربرد شاخساره ای آمینواسیدها و اسیدسالیسیلیک روی برخی از ویژگی های مورفو فیزیولوژیک ارقام کاملینا (Camelina sativa L.)
محل انتشار: فصلنامه پژوهشهای زراعی ایران، دوره: 23، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 104
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JFCR-23-4_003
تاریخ نمایه سازی: 22 آذر 1404
چکیده مقاله:
این آزمایش با هدف استفاده از منابع آب نامتعارف به منظور صرفه جویی در مصرف آب برای تولید محصول راهبردی دانه روغنی کاملینا (Camelina sativa L.) و همچنین مطالعه اثر کاربرد شاخساره ای آمینواسیدها و اسیدسالیسیلیک بر بعضی از ویژگی های مورفوفیزیولوژیکی ارقام کاملینا در سال های زراعی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ و ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به صورت کرت های دو بار خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا گردید. منابع آبی به عنوان عامل اصلی شامل آبیاری با رودخانه (شاهد)، آبیاری تناوبی (یک بار آب رودخانه و یک بارآبیاری با آب زهکش به طور متناوب) و آبیاری با زهاب نیشکر، کاربرد شاخساره ای آمینواسیدهای چپ گرد و اسیدسالیسیلیک در پنج سطح شامل بدون کاربرد (شاهد)، آمینواسیدهای چپ گرد به میزان ۱.۵ و ۳ لیتر در هکتار، اسیدسالیسیلیک با غلظت های ۱ و ۲ میلی مولار در مرحله گل دهی به عنوان عامل فرعی، و رقم در دو سطح شامل دو رقم سهیل و سپهر به عنوان عامل فرعی فرعی بودند. نتایج آزمایش نشان دادندکه کاربرد برگی آمینواسیدهای چپ گرد و اسیدسالیسیلیک به عنوان تنظیم کننده های بالقوه برای افزایش رشد و نمو کاملینا از طریق افزایش جذب عناصر غذایی باعث تعدیل اثرات تنش شده و عملکرد دانه را بهبود بخشید. نتایج نشان داد که در بین تیمارهای منابع آبی، در آبیاری با آب رودخانه کارون بیشترین عملکرد دانه رقم سپهر با کاربرد شاخساره ای آمینواسید سه لیتر در هکتار نسبت به شاهد رقم سهیل، ۵۳ درصد عملکرد بالاتری داشت. کمترین میزان عملکرد در کاربرد زهاب نیشکر مشاهده شد. هرچند رقم سهیل در شرایط کاربرد زهاب نیشکر همراه با آمینواسید سه لیتر در هکتار به میزان ۳۵ درصد نسبت به شرایط کاربرد زهاب بدون کاربرد آمینواسید (شاهد) رقم سپهر برتری نشان داد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حبیب نژاد قرباغی
گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
پیمان حسیبی
گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
افراسیاب راهنما قهفرخی
گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
دانیال کهریزی
گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
علی منصفی
گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :