بررسی عملکرد گندم در شرایط شیب های متفاوت و کاربرد تیمارهای مختلف کودی

به منظور بررسی اثر شیبهای مختلف زمین بر عملکرد و برخی صفات زراعی گندم در سطوح مختلف تیمارهای کودی، آزمایشی بر روی رقم زرین در شهرستان پیرانشهر، در سال 1390- 1391 اجرا شد. در این تحقیق اثرات دو عامل در قالب کرت های خرد شده با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار مورد بررسى قرار گرفت. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: شیب زمین در 4 سطح: صفر، شیب 3 درصد، شیب 6 درصد، شیب 10 درصد به عنوان کرت های اصلی و ترکیبی از سطوح مختلف تیمار های کودی در 5 سطح : کاربرد کودهای زیستی (نیتروکسین و فسفات بارور)، دامی ، شیمیایی، تلفیقی (زیستی+دامی+ شیمیایی) و بدون کود (شاهد) به عنوان کرتهای فرعی در نظر گرفته شدند. صفات اندازه گیری شده شامل: ارتفاع بوته، طول سنبله، طول ساقه، طول آخرین میان گره، فاصله برگ پرچم از سنبله، طول ریشک و عملکرد دانه بودند. نتایج نشان داد همه صفات تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفتند. بیشترین عملکرد در شیب صفر با میانگین 7/67 تن در هکتار و کمترین میزان آن در شیب 10 درصد با میانگین 3/68 تن در هکتار بدست آمد. به طور کلی، بیشترین عملکرد دانه و دیگر صفات در تیمار کودی تلفیقی مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

شیب زمین ، عملکرد گندم ، کود