بررسی اثربخشی روش تدریس همیار معلم بر مسئولیت پذیری و علاقه تحصیلی درس ریاضی دانش آموزان دختر پایه دوم ابتدایی شهر اهواز

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش تدریس همیار معلم بر مسئولیت پذیری و علاقه تحصیلی درس ریاضی دانش آموزان دختر پایه دوم ابتدایی شهر اهواز می باشد. روش پژوهش از نوع آزمایشی نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دختر پایه دوم ابتدایی شهر اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل دادند که تعداد ۶۰ نفر (دو کلاس در دو گروه آزمایش و کنترل) به عنوان نمونه با روش نمونه گیری هدفمند و تصادفی انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های مسئولیت پذیری گلن و نلسون (۱۹۹۸)، علاقه تحصیلی کلر و سوبیا (۱۹۹۳) و بسته آموزشی روش تدریس همیار معلم در ۱۰ جلسه استفاده شده است. نتایج نشان داد که آموزش روش تدریس همیار معلم بر مسئولیت پذیری و علاقه تحصیلی، ۳۱ درصد باعث افزایش میانگین نمرات آزمودنی ها در پس آزمون مسئولیت پذیری و ۳۱ درصد باعث افزایش میانگین نمرات آزمودنی ها در پس آزمون علاقه تحصیلی گردیده است.

کلیدواژه ها:

روش تدریس همیار معلم ، مسئولیت پذیری ، علاقه تحصیلی ، دانش آموزان دختر ، مقدمه درس ریاضی