بررسی روشهای تصمیم گیری چند معیاره در بهینه سازی فرآیندهای نگهداری و تعمیرات صنعتی

نگهداری و تعمیرات به عنوان یکی از مولفه های حیاتی در افزایش بهره وری و کاهش هزینه های عملیاتی صنایع، نیازمند تصمیم گیری دقیق و مبتنی بر داده های چند معیاره است. با پیچیده تر شدن فرآیندهای تولید و افزایش تنوع تجهیزات، استفاده از روش های تصمیم گیری چند معیاره به منظور اولویت بندی و انتخاب استراتژی های بهینه نگهداری و تعمیرات اهمیت فزاینده ای یافته است. این مطالعه با هدف بررسی و تحلیل روش های مختلف MCDM در زمینه نگهداری و تعمیرات صنعتی انجام شده است. ابتدا مروری جامع بر روش های کلاسیک و فازی از جمله، VIKOR، TOPSIS، AHP و PROMETHEE ارائه می شود و کاربرد هر روش در شرایط عدم قطعیت و داده های ناقص بررسی می گردد. سپس، مزایا، محدودیت ها و چالش های عملی استفاده از این روش ها در صنایع مختلف مورد تحلیل قرار می گیرد. مطالعه نشان می دهد که استفاده از مدل های فازی و ترکیبی می تواند تصمیم گیری را در شرایط عدم قطعیت و چند معیاره بهبود بخشد و انتخاب استراتژی های نگهداری و تعمیرات بهینه تر و اقتصادی تر گردد. همچنین، مطالعات موردی انجام شده در صنایع تولیدی نشان می دهد که همراستایی معیارهای فنی، اقتصادی و ایمنی با کمک روش های موجب افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات و کاهش توقفات غیرمترقبه می شود. نتایج این بررسی می تواند راهنمایی برای مدیران صنعتی و کارشناسان نگهداری باشد تا با بهره گیری از روش های تصمیم گیری چند معیاره فرآیندهای نگهداری و تعمیرات خود را بهینه و اثربخش تر کنند.

کلیدواژه ها:

نگهداری و تعمیرات ، نگهداری ، اصلاحی ، نگهداری پیشگیرانه ، مدیریت سیستم و بهروری