بررسی اثرات سیاست گذاری های عمومی بر فرآیند احیاء و بازآفرینی بافت فرسوده در شهر شیراز

یکی از محدوده های مهم شهرها، بافت تاریخی و فرسوده آن شناخته می شود. در راستای حفظ و توسعه این بافت، عواملی گوناگونی دخیل هستند که سیاستگذاری های عمومی در زمینه احیاء و بازآفرینی آنها نقش مهمی دارند. شهر شیراز به عنوان یک شهر تاریخی و گردشگری، دارای پهنه قابل توجه ای با عنوان بافت فرسوده است. در این پژوهش هدف آن است که ابتدا وضعیت سیاستگذاری های عمومی بازآفرینی بافت فرسوده در شهر شیراز شناخته شود و سپس تاثیر این سیاست ها در وضعیت موجود نیز تحلیل و تبیین گردد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر گردآوری داده ها از طریق ابزار پرسش نامه است. روایی تحقیق از طریق جامعه نخبگان تایید و پایایی آن نیز با ضریب کرونباخ بیشتر از ۷۰/۰ تایید شد. جامعه آماری تحقیق را شهروندان شهر شیراز تشکیل داده اند که در مجموع ۱۰ محله از بافت فرسوده شهر شیراز انتخاب و پرسشگری در سطح ۳۸۰ نفر انجام شد. نتیجه آزمون نشان داد که ۵ نوع سیاستگذاری در سطح کمتر از ۰۵/۰ و برابر با ۰۰۰/۰ معنادار شده اند. بررسی جهت معناداری نشانگر، ضعیف بودن سیاست گذاری های عمومی احیاء و بازآفرینی در بافت فرسوده است. بهترین وضعیت در میان ۵ نوع سیاستگذاری، مربوط به سیاستگذاری های نهادی-مدیریتی با میانگین ۸۷۹/۰۲ و بدترین شرایط برای سیاستگذاری های اجتماعی-فرهنگی با میانگین ۷۶۶/۲ بوده است.بنابراین هیچکدام از سیاستگذاری های عمومی در بازآفرینی بافت فرسوده به طور جدی مورد تاکید قرار نگرفته و آنچه که اعمال شده است، بسیار ضعیف می باشد. همچنین نتیجه مدلسازی معادلات ساختاری تایید نمود که سیاستگذاری های عمومی بازآفرینی شهری می توانند در بهبود وضعیت بافت فرسوده شهر شیراز موثر باشند؛ بگونه ای که مقدار اثر کل سیاستگذاری های اجتماعی-اقتصادی در بهبود وضعیت بافت فرسوده برابر با ۷۰/۰ بوده است. همچنین میزان تاثیر سیاستگذاری های اقتصادی برابر با ۳۹/۰، سیاستگذاری های زیست محیطی برابر با ۷۷/۰، سیاستگذاری های نهادی-مدیریتی برابر با ۷۹/۰ و سیاستگذاری های کالبدی برابر با ۸۲/۰ بوده است. آزمون کروسکال والیس نشان داد که سیاستگذاری های عمومی بازآفرینی در سطح بیشتر از ۰۵/۰ ، تفاوتی معناداری را در میان ۱۰ محله مطالعه شده در شهر شیراز نشان نمی دهد و همه محلات شرایط یکسانی داشته اند. بنابراین سیاستگذاری های عمومی می توانند در بافت فرسوده تاثیرگذار باشند اما اثربخشی آنها منوط را اجرا و نظارت درست بر آنها دارد.

کلیدواژه ها:

سیاستگذاری عمومی ، بازآفرینی ، بافت فرسوده ، توسعه پایدار ، شهر شیراز