مطالعه پدیدارشناسانه دیدگاه معلمان و متخصصان زبان عربی از چالش های حاکم بر یادگیری زبان عربی در دوران کرونا و پساکرونا و راهکارها

هدف این جستار بررسی چالش­های موجود فراروی آموزش زبان عربی در بین دانش­آموزان در دوران کرونا و ارائه راهکارها در قبال مسائل پیش­رو، با کمک تجربه زیسته معلمان و متخصصان زبان عربی بود. در این پژوهش از روش کیفی و از نوع پدیدارشناسی استفاده شد. مصاحبه­شوندگان شامل همه معلمان و متخصصان در شهر اردبیل در سال تحصیلی۱۴۰۱-۱۴۰۲بودند. برای انتخاب شرکت کنندگان، از نمونه گیری هدفمند و تا حد اشباع استفاده شد و بیست نفر معلم و هجده نفر متخصص انتخاب شد. داده ها با استفاده از مصاحبه نیمه­ساختاریافته جمع آوری شد. یافته­ها نشان داد که دانش­آموزان در آموزش مجازی درس عربی با چالش­هایی همچون عدم انگیزه کافی، عدم آشنایی با آموزش مجازی، پایین بودن توان مالی والدین برای تهیه امکانات آموزش هوشمند، نبود بستر مناسب فناوری در تدریس، مشکل در آنتن دهی و ارزشیابی ناصحیح دانش آموزان به دلیل امکان بالای تقلب و ... مواجه هستند و به­طورکلی کلاس مجازی برای دانش آموزان خسته­کننده  بوده و باعث کاهش انگیزه دانش­آموزان و کاهش پایبندی به مقررات و انضباط کلاسی از سوی دانش آموزان می­شود. در مصاحبه با متخصصان نیز در زمینه آموزش مجازی، آن­ها نیز همچون معلمان به­وجود چالش­هایی همچون مشکلات فنی، مشکلات ساختاری، مشکلات آموزشی (محتوایی)، مشکلات کنشگری و تعامل (متقابل) و مشکلات اجتماعی (دولت) اشاره کردند و برای غلبه بر چالش­ها، پیشنهادهایی برای دانش آموزان، برای معلمان، برای اولیا، برای مسئولین حیطه آموزشی و پیشنهاد برای دولت ارائه شد

کلیدواژه ها:

پدیدارشناسی ، یادگیری زبان عربی ، دوران کرونا ، پساکرونا ، چالش ها و راهکارها