پیش بینی کیفیت تدریس بر اساس سبکهای مدیریت کلاس و خودکارآمدی معلمان

کیفیت تدریس به عنوان سنگ بنای آموزش نقش حیاتی در تسهیل یادگیری دانش آموزان و توسعه شایستگی های آن ها دارد. از این رو شناسایی عوامل موثر بر کیفیت تدریس از اهمیت بالایی برخوردار است. این مطالعه با هدف پیش بینی کیفیت تدریس بر اساس سبکهای مدیریت کلاس و خودکارآمدی معلمان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی در سال تحصیلی ۲۰۲۳-۲۰۲۴ بودند. نمونه ای شامل ۲۴۰ معلم با استفاده از فرمول تاباچنیک و فیدل و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه کیفیت تدریس سراج (۲۰۰۳)، پرسشنامه سبکهای مدیریت کلاس مارتین و همکاران (۲۰۰۷) و مقیاس خودکارآمدی معلم چاننموران و وولفولک هوی (۲۰۰۱) جمع آوری شدند. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. نتایج همبستگی های مثبت و معناداری بین مدیریت کلاس غیرمداخله گر، مدیریت کلاس تعاملی، خودکارآمدی معلم و کیفیت تدریس نشان داد. علاوه بر این، خودکارآمدی معلم و مدیریت کلاس تعاملی بهترین پیش بینی کننده های کیفیت تدریس بودند. این یافته ها بر اهمیت خودکارآمدی و سبکهای مدیریت کلاس در ارتقای کیفیت تدریس تاکید کردند.

کلیدواژه ها:

کیفیت تدریس ، مدیریت کلاس ، خودکارآمدی ، معلم ، مدارس ابتدایی ، همبستگی