بررسی رابطه بین سبکهای والدگری و روابط معلم - دانش آموز با سواد هیجانی دانش آموزان دوره ابتدایی

سواد هیجانی به عنوان یکی از مهارتهای اساسی برای موفقیت در زندگی و مدرسه شناخته شده است، اما نقش عوامل محیطی مانند سبکهای والدگری و روابط معلم دانش آموز در شکل گیری آن کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سبکهای والدگری و روابط معلم-دانش آموز با سواد هیجانی دانش آموزان دوره ابتدایی بود. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و رگرسیون چندگانه بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان مسجد سلیمان در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ تشکیل داد که از این جامعه آماری ۳۷۲ دانش آموز بر اساس جدول کرجسی و مورگان و با توجه به حجم جامعه (۱۱۴۹۶) نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه سواد هیجانی ریفی و همکاران (۲۰۰۷)، پرسشنامه اقتدار والدین بوری (۱۹۹۱) و پرسشنامه ارتباط معلم-دانش آموز مورری و زوواک (۲۰۱۱) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج همبستگی نشان داد که از میان سبکهای والدگری بین سبک والدگری مقتدرانه و سواد هیجانی رابطه مثبت و معنادار و بین سبکهای والدگری مستبدانه و سهل گیرانه با سواد هیجانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد بین روابط معلم-دانش آموز و سواد هیجانی رابطه مثبت و معنادار وجود داشت. این یافته ها بر اهمیت تعاملات مثبت در خانواده و مدرسه برای رشد سواد هیجانی دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سبکهای والدگری ، روابط معلم دانش آموز ، سواد هیجانی ، دانش آموزان ابتدایی