معماری مدرسه آینده نگر: همگرایی تربیت تمام ساحتی با فناوریهای نوین در طراحی فضاهای آموزشی

در عصر تحولات فناورانه و پیچیدگی زیست جهان، انسان مدارس نیازمند بازنگری در نقش و ساختار خود بودند. هدف پژوهش حاضر ارائه الگویی مفهومی برای طراحی فضاهای آموزشی آینده نگر مبتنی بر تربیت تمام ساحتی و فناوریهای نوین بود. این پژوهش، کیفی از نوع تحلیلی توصیفی با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند به تحلیل محتوای اسناد مقالات و تجارب موفق بین المللی و داخلی در حوزه طراحی مدرسه پرداخت. ابزار گردآوری داده ها شامل چک لیست، تحلیل محتوای منابع معتبر داخلی و بین المللی بود و تحلیل داده ها به روش تحلیل مضمون انجام گرفت. نتایج نشان داد که طراحی فضاهای آموزشی آینده نگر مستلزم توجه به انعطاف پذیری فضا، استفاده از فناوریهای هوشمند و ایجاد محیط های یادگیری مشارکتی و مبتنی بر پژوهش بود. این پژوهش بر اهمیت رویکردی جامع در طراحی مدارس تاکید کرد که نه تنها به ابعاد فیزیکی و فناورانه بلکه به ابعاد تربیتی و فرهنگی نیز توجه کند.

کلیدواژه ها:

معماری مدرسه ، فضاهای آموزشی ، تربیت تمام ساحتی ، فناوری نوین