بازاندیشی در معماری مدارس با رویکرد تربیت تمام ساحتی

تحول در دیدگاههای تربیتی و تاکید بر رویکرد تربیت تمام ساحتی در اسناد بالادستی نظام آموزشی ایران، ضرورت بازاندیشی در طراحی فضاهای آموزشی را بیش از پیش نمایان ساخت. این مقاله با هدف بررسی الزامات معماری مدارس بر پایه رویکرد تربیت تمام ساحتی به تحلیل ابعاد ششگانه تربیت و بازتاب آنها در محیطهای یادگیری پرداخت. در این راستا، ابتدا مفاهیم نظری تربیت تمام ساحتی واکاوی شد و سپس با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و مرور نمونههای طراحی مدرسه در ایران و سایر کشورها، مولفه های کلیدی طراحی فضاهای آموزشی شناسایی گردیدند. جامعه پژوهش شامل اسناد رسمی آموزشی، پروژه های معماری مدارس منتخب و دادههای موجود در منابع کتابخانه ها و پایگاههای اطلاعاتی تخصصی معماری و آموزش بود. نتایج نشان داد که طراحی مدرسه باید فراتر از تامین نیازهای کالبدی بستری برای رشد متعادل ساحتهای گوناگون تربیت فراهم آورد و به موضوعاتی چون انعطاف پذیری، فضا تقویت تعاملات اجتماعی، پیوند با طبیعت، ارتقاء سلامت روانی و جسمی و پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان توجه کند. این پژوهش بر اهمیت طراحی جامع فضاهای آموزشی برای حمایت از رویکرد تربیت تمام ساحتی تاکید کرد.

کلیدواژه ها:

معماری ، مدارس ، تربیت تمام ساحتی ، فضای آموزشی ، طراحی مدرسه