بهبود عدالت آموزشی با هوش مصنوعی و راهکاری برای کاهش شکافهای آموزشی در ایران

با توجه به تحولات گسترده در فناوری های نوین از جمله هوش مصنوعی و فضای مجازی، نظام تعلیم و تربیت به شدت تحت تاثیر قرار گرفته و شکافهای آموزشی به دلیل تفاوتهای منطقه ای، اقتصادی و فرهنگی همچنان به عنوان یک چالش اصلی در ایران مطرح است. این پژوهش با هدف بررسی نقش این فناوری ها در بهبود عدالت آموزشی و کاهش شکافهای آموزشی در ایران انجام شد. این مطالعه با رویکرد ترکیبی (کمی-کیفی) صورت پذیرفت؛ در بخش کیفی از روش تحلیل محتوای مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و متخصصان فناوری اطلاعات استفاده شد و در بخش کمی، داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته با پایایی مطلوب (بر اساس آلفای کرونباخ) از نمونه ای ۲۰۰ نفره از معلمان و دانش آموزان که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شده بودند گردآوری گردید. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که استفاده موثر از هوش مصنوعی می تواند به شخصی سازی یادگیری، افزایش انگیزه دانش آموزان و دسترسی عادلانه تر به منابع آموزشی منجر شود؛ با این حال چالش هایی چون کاهش تعاملات اجتماعی وابستگی به فناوری و نگرانی های مربوط به حریم خصوصی نیز مطرح گردید؛ بنابراین، برنامه ریزی هدفمند، ارتقای سواد دیجیتال و تدوین مقررات مناسب برای بهره برداری ایمن و موثر از فناوری های نوین در آموزش ضروری است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فضای مجازی ، تعلیم و تربیت ، شکاف آموزشی