ارائه مدل ساختاری پیشرفت تحصیلی بر اساس سرزندگی تحصیلی

پدیده اهمالکاری تحصیلی به عنوان یک چالش روانی تربیتی می تواند بهزیستی تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. هدف پژوهش بررسی رابطه هویت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی با بهزیستی تحصیلی با نقش میانجی اهمالکاری تحصیلی در دانش آموزان بود. روش پژوهش همبستگی و مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ به تعداد ۳۰۰۰ نفر بودند. از میان آنها ۳۰۱ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه بهزیستی تحصیلی توومینن، سوینی و همکاران (۲۰۱۲)، پرسشنامه هویت تحصیلی واس و آیزاکسون (۲۰۰۸)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکس و مورگان (۱۹۹۹) و پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴) بود. روایی ابزارها از طریق روایی صوری تایید شد و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۰، ۰.۷۰، ۰.۷۲ و ۰.۷۱ به دست آمد. نتایج نشان داد که هویت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق اهمالکاری تحصیلی بر بهزیستی تحصیلی تاثیرگذار بودند. یافته ها حاکی از آن بود که اهمالکاری تحصیلی نقش میانجی در این روابط ایفا می کند. این پژوهش بر اهمیت توجه به عوامل هویتی و خودکارآمدی در برنامه های مداخله ای برای بهبود بهزیستی تحصیلی و کاهش اهمالکاری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی ، تحصیلی ، هویت تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، اهمالکاری تحصیلی