نقش مدیریت منابع انسانی در آموزش و پرورش با هدف توسعه پایدار

آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه انسانی و اجتماعی نقشی اساسی در شکل دهی به آینده کشور دارد و کیفیت مدیریت منابع انسانی در این نهاد یکی از عوامل موثر بر تحقق توسعه پایدار و عدالت آموزشی به شمار میرود. این پژوهش با هدف تحلیل نقش مدیریت منابع انسانی در آموزش و پرورش در راستای دستیابی به توسعه پایدار انجام شد. مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد کیفی و استنباطی انجام گرفت؛ داده ها از طریق مطالعه منابع علمی و رسمی، کتاب ها، مقالات، پایان نامه ها و گزارش ها گردآوری و با تحلیل محتوای آنها بررسی شدند. جامعه پژوهش شامل سیاست های منابع انسانی در نظام آموزش و پرورش ایران بود و نمونه گیری به صورت هدفمند و مبتنی بر تحلیل محتوای منابع صورت گرفت. در فرآیند بررسی، سه ساحت اصلی مدیریت منابع انسانی شامل جذب و گزینش، شایسته تربیت علمی و حرفه ای معلمان و ارزیابی عملکرد اثربخش مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که ضعف در نظام، گزینش ناکارآمدی دانشگاه های تربیت معلم و فقدان نظام ارزیابی شفاف از مهمترین چالش های موجود در آموزش و پرورش است؛ همچنین، کمبود نیروی انسانی متخصص و مسائل معیشتی معلمان بر کیفیت آموزشی و تحقق عدالت آموزشی تاثیر منفی داشت. یافته ها نشان داد که بهبود کارآمدی منابع انسانی نیازمند بازنگری در سیاست های جذب، طراحی نظام ارزیابی شایستگی محور و ارتقای انگیزش و رفاه شغلی معلمان است. در نهایت، تقویت مدیریت منابع انسانی می تواند بستری موثر برای تحقق توسعه پایدار از مسیر آموزش و پرورش فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، توسعه پایدار ، مدیریت منابع انسانی ، تعلیم و تربیت ، سیاست گذاری ، آموزشی ، شایسته گزینی ، کیفیت ، آموزش عدالت ، آموزشی ، تحلیل محتوای استنباطی