تاثیر استراتژیهای مدیریت منابع انسانی پایدار بر روی روابط استخدامی در میان شرکتهای دانش بنیان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر استراتژیهای مدیریت منابع انسانی پایدار بر روابط استخدامی در شرکتهای دانش بنیان و با بهره گیری از رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) انجام شد. از نظر هدف این تحقیق در زمره پژوهشهای کاربردی قرار میگیرد و به لحاظ روش شناسی یک مطالعه توصیفی تحلیلی از نوع همبستگی محسوب میشود. جامعه آماری تحقیق شامل کارکنان شرکتهای دانش بنیان شهر تهران بود. با توجه به گستردگی این جامعه از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و فرمول مناسب جوامع بزرگ استفاده شد و در نهایت ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. گردآوری دادهها از طریق منابع کتابخانه ای و پرسشنامه ای که توسط پژوهشگر طراحی شده، صورت گرفت. برای تحلیل دادهها نیز از نرم افزارهای SPSS و Smart PLS استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که اکثر فرضیات تحقیق تایید شدند به جز سه مورد تاثیر استراتژی مدیریت منابع انسانی پایدار تحلیل گرایانه بر روابط انسانی انطباقی بلندمدت نقطه ای، حقیقی تاثیر استراتژی بالقوه بر سرمایههای ساختاری روابط نیروی کار و همچنین تاثیر استراتژی انطباقی بر همین نوع سرمایهها. در مجموع میتوان نتیجه گرفت که بهره گیری از استراتژی های پایدار در مدیریت منابع انسانی میتواند به بهبود روابط استخدامی و شغلی در شرکتهای دانش بنیان منجر شده و به تحقق اهداف سازمانی کمک کند.

کلیدواژه ها:

منابع انسانی ، روابط استخدامی ، دانش بنیان ، استراتژی