نگاهی به اندیشه های عرفانی و ولایتی حافظ رجب برسی

حافظ رضی الدین، حافظ رجب بن محمد بن رجب برسی (حدود ۸۱۳-۷۴۳ق) یکی از محدثان و عارفان شیعه قرن هشتم بود که در عصر تیموریان می زیسته است. وی برسی الاصل و ساکن حله شهری بین کوفه و بغداد بوده. از جمله آثار او می توان به مشارق انوار الیقین، مشارق الامان، لباب حقائق الایمان و چندین اثر دیگر اشاره کرد. حافظ بر این باور بود که شناخت و پیروی از امامان معصوم برای دستیابی به کمال دینی ضروری است و امامت را مقامی بسیار والا و بالاتر از نبوت میدانست. او پیروی و اطاعت از امام را از مهمترین ویژگی های مقام امامت میداند و به ضرورت وجود و شناخت امام، ولایت تکوینی و تشریعی اعتقاد دارد. او معتقد است که امامت و خلافت منصبی الهی است و امام باید مانند پیامبر دارای صفاتی چون عصمت و علم گسترده برای تبیین و حفظ دین باشد.

کلیدواژه ها:

امام علی (ع) ، حافظ رجب ، برسی ، عرفان ، ولایت