بررسی نگاهی به عصر دیجیتال در معماری دولت الکترونیک و نظام اداری الکترونیک

دولت الکترونیک یا دولت دیجیتالی به استفاده دولت از فن آوری اطلاعات برای جابجایی اطلاعات بین مردم، سازمان ها، بازار و ارکان دیگر دولتی به منظور بهبود بهره وری گفته می شود؛ به عبارت دیگر دولت الکترونیک به معنای روش های دیجیتالی مختلفی است که دولت به واسطه آن با شهروندان خود ارتباط برقرار می کند تا از این طریق باعث ایجاد شرایط دسترسی بیشتر مردم به اطلاعات دولتی، بهبود مشارکت مدنی از طریق توانایی بخشی به عموم مردم کارآمدتر و پاسخگوتر شدن دولت از طریق شفاف تر ساختن فعالیت های آن گردد. توسعه سیستم های دولت الکترونیک با چالش ها و مسائل زیادی مانند مجتمع سازی، پیچیدگی و نبود استانداردها رو به رو است. معماری دولت الکترونیک یک ابزار کارآمد برای غلبه بر این چالش ها در نظر گرفته شده و یکی از مراحل مهمی که باید مورد توجه قرار گیرد انتخاب یک چارچوب معماری سازمانی مناسب است. از طرفی چابک سازی و افزایش کارآمدی دولت برای شتاب بخشی به روند توسعه متوازن در کشور ضرورت دارد. امروزه دولت ها باید تلاش کنند تا با پاسخ به موقع به تغییرات مداوم کسب و کار، ضمن آگاهی از تهدیدات بالقوه و بهره برداری از فرصت ها تعادل مطلوب را بین ثبات و انعطاف پذیری لازم برقرار و حفظ نمایند و بدین شکل، ورود به مرحله افول را به تاخیر بیندازند. لذا آشنایی با اهمیت چابکی سازمانی و مدیریت متناسب و موثر منابع انسانی به عنوان ارزشمندترین و تعیین کننده ترین عامل سازمانی چه در نقش رهبر و مدیر و چه در نقش کاربر و نیروی خط مقدم با عنایت به فشار فزاینده ای که جهت یافتن راه های جدید رقابت کارآمد در بازارهای پویای جهانی به وجود آمده بیش از هر زمان لازم و ضروری به نظر می رسد که با توجه به موارد فوق در این مقاله به بررسی معماری دولت الکترونیک و نقش آن بر چابک سازی سازمان و بررسی تجربه موفق آن در دنیا پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی دولت الکترونیک ، معماری دولت الکترونیک ، چابکی سازمانی ، نظام اداری الکترونیک