بررسی رابطه عدالت سازمانی با تمایل به ماندن در شغل: نقش میانجی تعهد سازمانی (مورد مطالعه: شهرداری منطقه ۱۱ مشهد)

حکایت پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی تعهد سازمانی در رابطه بین عدالت سازمانی با تمایل ماندن در شغل صورت گرفت. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش و ماهیت توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کارکنان شهرداری منطقه ۱۱ مشهد است. برای تعیین حجم نمونه از روش کوکران استفاده شد. بر این اساس تعداد ۱۲۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب گردیدند. به منظور گردآوری داده های پژوهشی از پرسشنامه عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (۱۹۹۳)، تعهد سازمانی گوین دیک و بورلی متکالف (۲۰۰۱) و تمایل به ماندن کارکنان ال مک (۲۰۰۱) استفاده شد. برای سنجش روایی از روایی محتوا و تحلیل عامل تائیدی و به منظور سنجش پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. میزان آلفای کرونباخ عدالت سازمانی، تعهد سازمانی و تمایل به ماندن کارکنان به ترتیب ۰.۹۱، ۰.۸۵ و ۰.۷۸ محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل اطلاعات با روش معادلات ساختاری با رویکرد روش حداقل مربعات جزئی و نرم افزار Amos انجام گرفت. نتایج پژوهش حاکی از تاثیر مثبت و معنادار عدالت سازمانی بر تمایل به ماندن با ضریب مسیر ۰.۹ و تاثیر مثبت و معنادار عدالت سازمانی بر تعهد سازمانی با ضریب مسیر ۰.۷۵ است. با توجه به تایید اثر عدالت سازمانی بر تعهد سازمانی و همچنین تعهد سازمانی بر تمایل به ماندن می توان گفت تعهد سازمانی رابطه عدالت سازمانی و تمایل به ماندن را میانجی گری می نماید.

کلیدواژه ها:

تعهد سازمانی ، تمایل به ماندن در شغل ، عدالت سازمانی ، شهرداری منطقه ۱۱ مشهد